“Deti” i Kosovës

Derisa qëndron i ulur së bashku me të afërmit e tij dhe tregon se rregullisht kujdeset që të mbajë pastërtinë pranë lokalit, ky i ri shpreson se pas gjysmës së ditës do të ketë shumë më shumë të interesuar për ushqim apo pije.

“Kah fundi i muajit që shkon dhe fillimi i muajit që vjen është më mirë. Si duket atëherë po i marrin pagat dhe po kanë të holla qytetarët. Këto dy javë vërehet se është më mirë se ditëve të tjera”, thotë ai, derisa i habitur pohon se produktet e mishit janë jashtëzakonisht më të kërkuara nga vizitorët e Batllavës sesa ushqimi vegjetarian.

Ky i ri nga Prishtina fillon t’i shërbejë myshterinjtë e parë, një grup i fëmijëve që “rrahin” ujin me duar e këmbë e shndërrojnë ngjyrën e tij nga të kaltër në të kaftë, ndërsa një grup tjetër luan një lojë në bilardo.

Lojë të ngjashme në bilardo luajnë edhe një grup tjetër i të rinjve, por ata ndodhen në një skaj tjetër të liqenit, ndërsa dallimi në mes të dy palëve është se në grupin e dytë ka profesionist dhe mungojnë lojtarët femra.

“Ky po e luan më së miri se ky është nga Danimakra”, thotë njëri nga lojtarët e vegjël, i cili më pas sqaron se bashkëfshatari i tyre që jeton në Danimarkë quhet Xhemajl.

Derisa Xhemajli i vogël i futë topat në vrima dhe pas secilës gjuajtje i emocionuar qeshë me zë, një altoparlant i madh i lidhur me zinxhirë prej një druri të trashë transmeton këngë patriotike nga “studio” në njërën nga lokalet e afërta.

Me gjithë infrastrukturën e dobët, papastërtinë, gropat në asfalt dhe rrugët e dheut me brigje dhe lugje të mëdha, liqeni i Batllavës duket se është lokacion më i preferuar për familjar.

Studenti i Gjuhës Angleze Arben Rexhepi, thotë se ka qenë për pushim në Ulqin, por edhe para edhe pas pushimit liqeni në fjalë është vendi që ai e “shijon” çdo fundjavë.

“Kam qenë qe katër herë këtu. Vi herë me familje e herë me shoqëri. Sot kam ardhur me familje edhe me fëmijët e hallës. Këtu mbeturinat janë problem shumë serioz edhe këta pronarët e lokaleve që nuk tregojnë hiq interesim për klientë, nuk janë hiq të afërt me vizitorët”, thotë ai, derisa vëzhgon familjarët e tij se si luajnë një lojë me top.

Teksa ai shprehet i bindur se një investim më i madh dhe një përkujdesje institucionale për Batllavën do të rezultonte me rritje për njëqind për qind të vizitorëve, një fëmijë qëndron pranë dhjetëra barkave dhe pretë të interesuarit për t’i shfrytëzuar.

“Kjo kushton katër euro për një orë”, thotë kjo vajzë e vogël, biseda e të cilës ndërpritet nga pensionisti Musa Sylejmani, i cili përkujdeset që të mos i lëvizin dy barkat e tij të metalta.

“I kam bërë për djemtë e djalit se janë jetimë. Unë jam babai i dëshmorit Agron Sylejmani, që është vrarë në Shakovicë. Barkat më shumë i kam për nipat sesa që i lëshoj me qira”, thotë ai, duke shtuar se është krenar që ka qenë mësues i dëshmorit Zahir Pajaziti.

Veturat e “shacave”

Derisa veturat e kosovarëve futen në afërsi të liqenit duke përshkuar kështu një rrugë dheu të vështirë dhe me gropa, përskaj asfaltit parkohen qindra vetura të reja me targa të shteteve të ndryshme evropiane, nga të cilat dalin kryesisht shqiptarë që nuk jetojnë në Kosovë.