Prishtinë. Një shtizë e gjatë në të cilën valojnë dy flamuj, ai kombëtar dhe ai shtetëror qëndrojnë të ngjitur në një barkë plastike, teksa pronari i dhjetëra barkave të renditura njëra pas tjetrës pret të rritet interesimi i qytetarëve për t’i “shijuar” ato.

Derisa era e lehtë dhe e nxehtë përplas dy flamujt në mes vete, dy vetura që për nga pamja duken goxha të vjetra dhe që xhamat i kanë të mbuluar me gazeta, tashmë janë pozicionuar pranë ujit, në baltë.

Nën hijen e veturës që është më afër ujit qëndron një qift i shtrirë, të cilët nuk mund të rehatohen për shkak të gurëve nën batanijen e zezë, ndërsa nga vetura dëgjohet një këngë e këngëtares Arta Bajrami, e cila ngatërrohet me këngën patriotike që “rrjedhë” nga vetura e “fqinjëve”.

Derisa qifti që duket se i takon të tridhjetave herë pas here lyejnë me krem trupin e njëri-tjetrit, qifti tjetër duket më rehat.

“Këtu qenka edhe më mirë, veç pak nxehtë edhe rrezik nga promaja”, i thotë me zë relativisht të lartë të dashurit të saj vajza që për nga ngjyra e trupit të krijon përshtypjen se rrallë e ka “përjetuar” diellin, teksa shikon se si “shoqëruesi” i saj po ecën nëpër baltë pak sekonda pasi ka dalë nga liqeni.

Veturat sa vijnë e shtohen dhe nga to tashmë nuk zbresin vetëm qifte, por edhe familjarë, ndërsa këngëtarët e ndryshëm fillojnë të bëhen “problem serioz” për të dëgjuar njëri-tjetrin.

Qiftet që deri në mesditë qëndrojnë goxha të qetë fillojnë të bezdisen nga prania e dhjetëra veturave, ndërsa më të lumtur se çdo kush tjetër duken pronarët e një restoranti nga druri, që deri në atë kohë tavolinat i kishte “pa punë”.

Sikurse ky lokal që nuk ka punë në Batllavë janë edhe dhjetëra të tjera, ndërsa në çdo cep të “plazheve” pranë liqenit bien në sy grumbujt e mbeturinave, letrat e ndryshme të ushqimit dhe shishet e plastikës.

“Kjo, tregon kulturën tonë. Nuk ka mbet vend pa u mbushur me mbeturina. Unë jetoj këtu edhe dal çdo ditë për qejf që të eci. Po çuditem se si vijnë familjet, fëmijët, të rinjtë e të rejat dhe rrinë tërë ditën, e kënaqen dhe në mbrëmje kur shkojnë i lënë qeset e mbeturinat këtu”, thotë një i moshuar nga Orllani, derisa qëndron mbështetur pranë një pishe të cilës i kanë mbetur vetëm degët në një lartësi të lartë, që duket se i kanë shpëtuar “persekutimit” nga personat që preferojnë ndezjen e zjarreve.

Jo shumë metra pranë tij, disa të afërm zhvillojnë biznesin e tyre. Një kamion me të gjitha pajisjet e kuzhinës dhe me banak të ndërtuar pranë tij, disa frigorifer me pije të ndryshme, me një shator relativisht të madh të ngjitur në mes të pishave të gjata dhe dhjetëra tavolina me nga katër karrige, përbëjnë biznesin familjar.

Derisa rri së bashku me kushërinjtë e tij dhe pretë që gjatë pasdites të “bombardohet” nga klientët, pronari i kësaj picerie, Bahri Aliu, thotë se vera e vonshme ka ndikuar që mos të kenë punë siç kanë pritur.

“Punë po ka pak. Të shtunave e të dielave po ka më mirë. Ditëve të tjera është dobët. Po punojmë vetëm vikendeve dhe me atë punë po duhet ta mbulojmë tërë javën”, thotë Aliu, fjalimi i të cilit herë pas here është vështirë të dëgjohet nga zhurma e fëmijëve që dalin e hyjnë nga uji.

Derisa qëndron i ulur së bashku me të afërmit e tij dhe tregon se rregullisht kujdeset që të mbajë pastërtinë pranë lokalit, ky i ri shpreson se pas gjysmës së ditës do të ketë shumë më shumë të interesuar për ushqim apo pije.

“Kah fundi i muajit që shkon dhe fillimi i muajit që vjen është më mirë. Si duket atëherë po i marrin pagat dhe po kanë të holla qytetarët. Këto dy javë vërehet se është më mirë se ditëve të tjera”, thotë ai, derisa i habitur pohon se produktet e mishit janë jashtëzakonisht më të kërkuara nga vizitorët e Batllavës sesa ushqimi vegjetarian.

Ky i ri nga Prishtina fillon t’i shërbejë myshterinjtë e parë, një grup i fëmijëve që “rrahin” ujin me duar e këmbë e shndërrojnë ngjyrën e tij nga të kaltër në të kaftë, ndërsa një grup tjetër luan një lojë në bilardo.

Lojë të ngjashme në bilardo luajnë edhe një grup tjetër i të rinjve, por ata ndodhen në një skaj tjetër të liqenit, ndërsa dallimi në mes të dy palëve është se në grupin e dytë ka profesionist dhe mungojnë lojtarët femra.

“Ky po e luan më së miri se ky është nga Danimakra”, thotë njëri nga lojtarët e vegjël, i cili më pas sqaron se bashkëfshatari i tyre që jeton në Danimarkë quhet Xhemajl.

Derisa Xhemajli i vogël i futë topat në vrima dhe pas secilës gjuajtje i emocionuar qeshë me zë, një altoparlant i madh i lidhur me zinxhirë prej një druri të trashë transmeton këngë patriotike nga “studio” në njërën nga lokalet e afërta.

Me gjithë infrastrukturën e dobët, papastërtinë, gropat në asfalt dhe rrugët e dheut me brigje dhe lugje të mëdha, liqeni i Batllavës duket se është lokacion më i preferuar për familjar.

Studenti i Gjuhës Angleze Arben Rexhepi, thotë se ka qenë për pushim në Ulqin, por edhe para edhe pas pushimit liqeni në fjalë është vendi që ai e “shijon” çdo fundjavë.

“Kam qenë qe katër herë këtu. Vi herë me familje e herë me shoqëri. Sot kam ardhur me familje edhe me fëmijët e hallës. Këtu mbeturinat janë problem shumë serioz edhe këta pronarët e lokaleve që nuk tregojnë hiq interesim për klientë, nuk janë hiq të afërt me vizitorët”, thotë ai, derisa vëzhgon familjarët e tij se si luajnë një lojë me top.

Teksa ai shprehet i bindur se një investim më i madh dhe një përkujdesje institucionale për Batllavën do të rezultonte me rritje për njëqind për qind të vizitorëve, një fëmijë qëndron pranë dhjetëra barkave dhe pretë të interesuarit për t’i shfrytëzuar.

“Kjo kushton katër euro për një orë”, thotë kjo vajzë e vogël, biseda e të cilës ndërpritet nga pensionisti Musa Sylejmani, i cili përkujdeset që të mos i lëvizin dy barkat e tij të metalta.

“I kam bërë për djemtë e djalit se janë jetimë. Unë jam babai i dëshmorit Agron Sylejmani, që është vrarë në Shakovicë. Barkat më shumë i kam për nipat sesa që i lëshoj me qira”, thotë ai, duke shtuar se është krenar që ka qenë mësues i dëshmorit Zahir Pajaziti.

Veturat e “shacave”

Derisa veturat e kosovarëve futen në afërsi të liqenit duke përshkuar kështu një rrugë dheu të vështirë dhe me gropa, përskaj asfaltit parkohen qindra vetura të reja me targa të shteteve të ndryshme evropiane, nga të cilat dalin kryesisht shqiptarë që nuk jetojnë në Kosovë.