Çfarë tingëllon kjo pyetje? Kush jam unë? Po emri im çfarë reflekton te njerëzit? Një vajzë e mirë, e mençur, problematike? Po sikur të lëvdoj pak veten, a thua a mund të di kush jam. Filloj esenë nga hapat e parë.

Emri im është Shkëlqesa Osmanaj. Jam 14 vjeçare. Jetoj në Prekallë të Istogut, me një familje me harmoni si gjithë të tjerët. Jetoj në një kohë, në një periudhë shumë provokuese.

Shigjetat e jetës sikur na sulmojnë nga çdo anë. Jam një adoleshente amatore, ende nuk i kam mësuar hapat e parë e jetës, por sikur përvoja qenka mësuesja më e mire e jetës. Nuk di shumëçka për të, ngase i kam bërë disa kilometra jetë, ndërsa maratona e jetës është shumë më e gjatë.

Ëndrrat nuk më mungojnë. Jeta na pret gjatë, por jo gjithnjë. Koha na kalon edhe ne ndonjëherë. Me frymën e lojës. Ëndrrat e mia janë të shumta, të përziera paksa, por janë reale. Ato mund t`i përmbush me mund, me ambicie dhe me përkrahjen e familjes.

Kam shumë për të shkruar, por në të vërtetë më duket se s`kam shkruar asgjë. Të gjitha çapkënllëqet e adoleshencës nuk harrohen lehtë, por mbesin si kujtime, në albumin e memories.

Jeta ka shumë batica dhe zbatica, ndoshta vetëm kur i mendojmë ato mbushemi tërë pesimizëm, por jo, ndoshta jam pak kryeneçe, por nëse dua te arrij diçka në jetë, nuk ndalem e të shikoj prapa, por vrapoj drejt jetës me një vrull dhe krenari të pashoqe për moralin dhe karakterin tim.

Unë këtë do ta quaj vizion, synim apo do të mbetet ëndërr rinore e kohës që e jetoj sot.

Nga Shkëlqesa M. Osmanaj