Në fytyrën tënde të bukur

Pash një buzëqeshje fëmijërore,

Vallë, a do gëzohesh ndonjëherë

Kur do ta ndërtosh njeriun prej bore?!

Ndoshta do të të frikësojë bora

E s’do ta harrosh shkurtin asnjëherë,

Ndoshta përkëdhelja familjare

Shpirtin do ta mbajë ngrohtë përherë!

Të gjithë shpirtrat në këtë tragjedi

Dhimbje që nuk harrohet jetë e mot,

Emblemë e kujtesës së përjetshme

Amsera, që s’u dorëzua dot.

Amsera, heroinë e jona

Për ty gjatë do t’na rrjedhë loti,

Ti mbetesh në zemrat tona,

Ty të bekoftë zoti.

Besart Xh. Mjeku