Një ditë macja e egër pasi kishte ngrënë mirë,u shtri mbi bar nën hijen e një peme për të bërë një sy gjumë. Një milingonë që po kalonte në ato anë, iu ngjit sipër dhe humbi në pyllin e qimeve të dendura. Macja që nuk arrinte të flinte për shkak të kruajtjeve që i shkaktonte ecja e milingonës, i tha një majmuni aty afër: ‘Shiko pak se çfarë më ecën mbi kurriz’.

Majmuni e gjeti në çast milingonën, e vuri me kujdes te hyrja e folesë së vet, pastaj u kthye nga macja duke pritur një ‘faleminderit’ që e meritonte. Por në fakt dëgjoi një ‘gëër-gëër’. Macja po flinte. Atëherë majmuni vendosi t’i luante një rreng. Me ngadalë ia lidhi bishtin te pema dhe pastaj vrapoi të thërriste shokët.

Të gjithë bashkë, të fshehur mirë mes gjetheve të një gëmushe, panë pas pak, duke qeshur në heshtje si të çmendur, zgjimin e maces së egër. Ajo duke tërhequr bishtin sa andej-këndej për ta liruar, e pleksi mirë e mirë dhe iu desh të lodhej për ta zgjidhur nyjën.

Me qimet përpjetë nga zemërimi shkoi në strofkën e vet dhe iu tha mackave të saj, ndërkohë që i mjekonin bishtin: “Pas pesë ditëve do të hapni lajmin se kam ngordhur dhe që e kam lënë me testament që të gjitha kafshët të jenë të pranishme në varrim. Ditën e pestë, në fakt të gjitha kafshët kaluan para maces që shtirej si e ngordhur. Kur kaloi majmuni, macja e ‘ngordhur’ u ngjall papritur dhe iu hodh përsipër.

Por majmuni ia mbathi, u ngjit mbi pemën më të afërt dhe u zhduk mes gjetheve. Që atëherë majmunët e kalojnë jetën mes degëve të larta të pemëve.