E dini se pse lepuri e ka bishtin aq të shkurtër? Ndoshta jo, por ai vetë e ka fajin për këtë. Dëgjojeni këtë histori dhe do ta merrni vesh. Lepuri jetonte në një ishull i mbushur përplot lule dhe pyje dhe ai vërtet ndjehej mirë aty. Ajri ia freskonte veshët e tij të gjatë, madje edhe bishtin, që në atë kohë e kishte të gjatë dhe me një xhufkë në fund sa i ngjante bishtit të dhelprës.

Por nga ishulli i lumtur dhe përplot gjallëri, shihej një tokë e largët që lepurit, kush e di se përse, i dukej akoma më e lumtur. Vendosi të shkonte atje, prandaj mendoi për mënyrën se si do të arrinte atje, pasi i duhej të kalonte një rrip i mirë deti. Mendoi, mendoi dhe lepurit i erdhi një ide. Ai shkoi te krokodilët dhe u tha: “Sipas jush, në botë ka më shumë lepuj apo krokodilë?”.

“Krokodilë”, iu përgjigjën ata njëzëri. “Lepuj”, kundërshtoi lepuri. “Dhe nëse nuk më besoni, hajde t’i numërojmë. Ju vëruni në rresht njëri pas tjetrit që nga ishulli ynë e deri tek ajo toka atje përtej. Unë do të kalojë mbi kurrizet tuaja dhe do t’ju numërojë. Pastaj numërojmë lepujt”, u tha lepuri atyre.

“Dakord”, hungëruan krokodilët dhe u vendosën në det njëri pas tjetrit, ashtu siç u kishte thënë lepuri. “Një, dy, tre...njëzet...tridhjetë, një qind e një, një qind dy...”, numëronte lepuri duke kaluar nga një kurriz në tjetrin.

Dhe meqenëse ishte në kurrizin e krokodilit të fundit, iu bërtiti atyre që ishin në rresht: “Faleminderit, zhapinj! Tani numërojini vetë lepujt!”. Dhe duke u shkulur së qeshuri, u hodh për të kaluar mbi Tokën e Lumtur.

Por krokodili i fundit e kapi në ajër nga bishti me dhëmbët e tij të mprehtë dhe fap, ia këputi me një të kafshuar. Pra është faji i lepurit që sot ka vetëm një cung bishti.