“Vrasje” apo “vdekje” si të duam mund ta quajmë rastin e 12-vjeçarit nga Peja, i cili vetëm dy ditë pasi që i ishte nënshtruar operacionit të synetisë humbi jetën të enjten.

Nuk do koment ngjarja tronditëse që pësoi familja Kelmendi, e cila humbi papritmas djalin pas këtij operacioni të thjesht në një ordinancë private në Pejë dhe ende është në pritje se a do t’u shpëtojë edhe djali i dytë 5-vjeçar, i cili është në gjendje të rëndë shëndetësore.

Në kushte normale synetia nuk është operacion prej të cilit duhet pasur frikë se a do të shpëtosh gjallë apo jo. E kanë kryer këtë operacion nëpër mëhallë, njerëz pa diplomë e pa shkollë. Por, ky rast, i cili nuk është as i pari e as i fundit në Kosovë, flet për tmerrin që është duke iu kanosur secilit qytetar të Kosovës në kasaphanën e sektori të shëndetësisë.

Ministri i Shëndetësisë, Bujar Bukoshi, që e ka pranuar se është njohur me rastin, tha se duhet të presë analizat e obduksionit. Por pse nuk është lajmëruar policia që të rrethohet ordinanca ku është kryer ky operacion? Ku është përgjegjësia shtetërore? Jo për asgjë, por për të konstatuar faktet, qofshin ato pozitive apo negative.

Edhe sa raste duhet të ndodhin që të alarmohet shteti, të merren masa, të mbyllen me qindra ordinanca ku ndodhin raste të tilla sa herë që faji të jetë i tyre për humbjet e jetëve njerëzore.

Nuk është ky rast i vetëm që pacientët të vdesin pas operacioneve në Kosovë. Kanë ndodhur me dhjetëra raste, bashkëqytetarët tanë kanë vdekur pas operimit të hundës, heqjes së bajameve e sa e sa intervenimeve të thjeshta, për shkak të infeksioneve, anestezive me afat të skaduar dhe shumë arsyeve të tjera.

Por, pse të preokupohen krerët e shtetit, kur standardi i tyre iu mundëson që familjarët t’i dërgojnë ku të duan jashtë shtetit.

Kështu ndodh kur kemi sistem të ndyrë shëndetësorë e shtetëror. Kur nuk kontrollohet asgjë në këtë pseudosistem: vjedhin ilaçe, ato me afat të skaduar u jepen pacientëve, s’ka inspektim dhe kontroll ndaj asgjëje.

Shëndeti i qytetarëve nuk është prioritet në Kosovë. Prioritetet e politikanëve tanë janë të tjera. Nisur nga presidenti Fatmir Sejdiu, i cili këto ditë ka ndarë 350 mijë euro për vetura të reja, bashkë me kryeministrin Hashim Thaçi, me ministrin e Shëndetësisë, Bujar Bukoshi e të gjithë të tjetër. Deri tek dora e fundit, nga e cila secili prej nesh një ditë kërkon mëshirë për të na shpëtuar jetën, e çfarë na kërkohet në këmbim? Para. Dhe prapë nuk je i sigurt se nga shërbimi mjekësor që të ofrojnë shpëton i gjallë.