Kryeministri i Shqipërisë, Sali Berisha, shpesh e përmend idenë që me Kosovën të bëhet edhe një lidhje – ajo përmes hekurudhës. Ndonëse nuk ia përmendën emrin kryeministrit shqiptar, në përkrahje të kësaj ideje doli edhe Oda Ekonomike e Kosovës. Madje, ajo kërkon edhe një lidhje rrugore ndërmjet Prizrenit e Tetovës.

Që të gjitha janë ide të qëlluara. Posaçërisht kur merret parasysh se një kilometër rrugë, apo një urë më shumë lehtëson qarkullimin dhe ndihmon komunikimin ndërmjet njerëzve e bizneseve. Lidhja e Kosovës me Shqipërinë përmes hekurudhës e ka edhe një rëndësi shtesë. Autostrada, jo vetëm se i ka bërë më të afërta plazhet, por ajo do të ndikojë edhe në riorientimin e qarkullimit e mallrave. Që Selaniku të mos jetë porti kryesor i kosovarëve, por Durrësi, apo Shëngjini. Krejt e mundshme dhe e logjikshme.

Tash, pas investimeve në infrastrutkurë mund të thuhet se terreni i vështirë pamundëson qarkullimin e mallrave dhe shfrytëzimin e porteve shqiptare. Po ashtu, me investimet që po bëhen synohet që Porti i Durrësit të ketë karakter dhe rëndësi rajonale. Për të arritur këtë, është e nevojshme edhe hekurudha, përkatësisht lidhja e këtij porti me rrjetin rajonal të hekurudhave. Këtë mundësi tash nuk e ka, pos me Malin e Zi. Hekurudhat shqiptare nuk prekin kufijtë e shteteve tjera fqinje.

Ndërkaq, rëndësia e hekurudhës për ekonominë kosovare është në rritje. Përderisa në vitin 2006, sipas të dhënave të Bankës Botërore, përmes hekurudhave janë transportuar 545 mijë tonë mallra, dy vite më vonë kjo shifër është për 300 mijë tonë më e lartë. Përmes saj kryesisht transportohen mineralet dhe karburantet, kurse si portë hyrëse dhe dalëse kryesisht shfrytëzohet Hani i Elezit. Kjo , tregon se për transportet tejoqeanike prej mallrave kosovare ka përfitime edhe Porti i Selanikut., Por, jo edhe portet shqiptare. Janë këto fakte që forcojnë rëndësinë e hekurudhës për zhvillimin ekonomik.

Por, fatkeqësisht ideja për hekurudhë ndërmjet Kosovës dhe Shqipërisë është e vonuar. Ajo ka mundur të realizohet më lehtë, sikur ndërtimi i saj të bëhej paralelisht me autostradën. Ose, së paku të bëhej traseja, kurse më vonë do të ishte shumë më lehtë të vihen pregjët dhe shinat.

Ndërkaq, kosovarët e kanë të flasin dhe të insistojnë në këtë projekt. Që hekurudhat kosovare të lidhen fizikisht me tokën e Shqipërisë duhen vetëm 17 kilometra binarë. Kjo gjatësi nuk paraqet asnjë problem, si financiar, apo për ekzekutimin e projektit. Por, çfarë mund të bëjë Sali Berisha, i cili nga Rrësheni e deri në Qafë të Morinës duhet të ndërtojq së paku 100 kilometra hekurudhë, nëpër terrenin që domosdo kërkon edhe nja 12 kilometra tunele.

Para kësaj pune, kosovarët kanë me çka të merren. Ta analizojnë mundësinë që projekti të jetë i përbashkët, po në rrethana të tjera, pas përfundimit të autostradës Vërmicë – Merdar. Pastaj të fokusohen më shumë në modernizimin e rrjetit ekzistues të hekurudhave, të cilat janë të lëna krejtësisht pas dore. Asnjë kilometër i tyre nuk është i elektrifikuar, ndërsa fuqia bartëse dhe shpejtësia që mund të përballojnë janë më të ulëtat në Evropë. Ato nuk kanë standarde të inkuadrohen në rrjetin evropian të hekurudhave. Po qe se bëhen këto intervenime, të cilat nuk janë të lehta, e as të lira, lidhja e Kosovës me Shqipërinë me rrugë të hekurt mund të bëhet vetëm përmes Maqedonisë, pasi që shteti shqiptar e ka në plan që Përrenjasin ta lidhë me Strugën, apo Ohrin.