Skena politike në Kosovë gjithnjë e më shumë po shkon drejt trendëve negativë.

Derisa viteve të kaluara “debati” politik kryesisht është zhvilluar ndërmjet partive në pushtet dhe atyre opozitare, kohëve të fundit ky debat ka kaluar në një rrafsh tjetër.

“Debati” politik, i njohur tashmë me akuza e kundërakuza ndërmjet partive politike, ka kaluar në nivel të partive opozitare. Aleanca Kosova e Re e Behgjet Pacollit dhe Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës e ish-kryeministrit Ramush Haradinaj, janë dy partitë që kanë ashpërsuar ndërmjet vete gjuhën politike. Shkas për ashpërsimin e kësaj gjuhe kanë qenë paralajmërimet e AAK-së për prezantimin e fakteve për bisedimet sekrete mes zyrtarëve të Qeverisë së Kosovës dhe asaj të Serbisë. Partia e Pacollit ka vlerësuar se AAK-ja ka bërë gabim politik rreth këtyre “bisedimeve”, derisa partia e Haradinajt është kundërpërgjigjur duke thënë se AKR-ja është një parti e “blerë” nga ana e Qeverisë.

Ky nuk është rasti i vetëm që partitë opozitare kanë akuzuar njëra-tjetrën për çështje të ndryshme. Që nga ardhja në pushtet e koalicionit PDK-LDK, ka pasur vazhdimisht përçarje të opozitës, përkundër përpjekjeve të AAK-së dhe LDD-së që të krijojë një bllok opozitar.

Sido që të jetë, vetë fakti i kalimit të debatit politik në Kosovë nga praktika e njohur parlamentare pozitë-opozitë, në atë opozitë-opozitë, e cila nuk ndodh shpesh në vendet me demokraci të lartë parlamentare, tregon se në vendin tonë skena politike është kaotike. Dhe e tërë kjo situatë më së shumti i shkon në favor koalicionit aktual qeverisës PDK-LDK, të cilët pas këtyre përplasjeve ndjehen shumë të qetë.

Ndërtimi i skenës politike në vend duket se po “importohet” nga Shqipëria.

Pse po ndodh ky trend në skenën politike në Kosovë?

Partitë opozitare në pamundësi që ta kryejnë ashtu si duhet funksionin e tyre dhe të arrijnë të jenë një opozitë e vërtetë, ato kanë filluar edhe akuzat ndërmjet tyre, në mënyrë që të krijohet përshtypja kinse po punojnë diçka dhe janë shumë aktive.

Ardhja e Hashim Thaçit në krye të Qeverisë, ka arritur që partitë opozitare t’i përçajë dhe qeverisjen e vendit ta ketë shumë më të lehtë.

Gjatë kësaj periudhe të qeverisjes më shumë se dyvjeçare opozita asnjëherë nuk ka arritur që ketë një zë unik në çështjet e ndjeshme. Po ashtu gjatë kësaj periudhe ka ndodhur që shumë rrallë opozita ta braktisë sallën e Kuvendit në shenjë pakënaqësie ndaj qeverisjes në vend, apo të ndërmarrë veprime të tjera demokratike kundër keqqeverisjes.

Dhe çështja tjetër shumë e rëndësishme se pse skena politike në Kosovë po shkon drejt këtyre trendëve ka të bëjë me atë se partitë në Kosovë janë të paprofilizuara ideologjikisht, nuk kanë programe të qarta politike, ekonomike, sociale, kulturore, janë parti të ndërtuara mbi bazën e interesave të ngushta dhe janë parti gjithëpërfshirëse.

Nëse zhvillimet në skenën politike do të vazhdojnë me këtë trend, sidomos sa u përket partive opozitare, në Kosovë assesi nuk do të ketë “debat” politik-demokratik. Pa një debat demokratik, nuk do të ketë as qeverisje demokratike. I mbetet opozitës që ta bëjë punën e saj ashtu si duhet si dhe të ofrojë alternativ qeverisëse, ngase në të kundërtën, nëse vazhdohet me këtë ashpërsim të gjuhës mes partive jashtë qeverisë, vetëm sa do t’ia zgjatet jeta kësaj qeverisjeje. Kryeministri Thaçi, i cili gjendet në krye të koalicionit aktual qeverisës, do të ndjehet edhe më komod në postin e shefit të ekzekutivit. Ndoshta edhe për një mandat, natyrisht nëse do të kemi këtë lloj opozite.