I nderuari dr. Bukoshi,

Derisa ishit kryeministër i Kosovës në ekzil, diku në fillimvitet 90 të shekullit të kaluar, njëra prej gazetave më të mëdha evropiane - "Frankfurter Allgemeine Zeitung", në një portret të gjatë, pos si shef i një qeverie të një vendi të shtypur, ju prezantonte edhe si një të pasionuar pas muzikës klasike.

Prandaj, kur këto ditë në mes të Prishtinës, në Republikën e Kosovës, u hap edhe Katedralja madhështore e "Nënë Terezës" nuk kishte si të mos më shkonte mendja te ju.

Sepse, me siguri, nëse për asgjë tjetër, atëherë duhet të jeni gëzuar që më në fund kemi një hapësirë të duhur ku tingujt e W. A. Mozartit a L. Bernsteinit mund të dëgjohen si në Evropë... Presidenti i Republikës dhe lideri i "ngrirë" i LDK-së, Fatmir Sejdiu, e quajti këtë vend "tempull kombëtar, fetar e kulturor". Nuk e besoj që Sejdiu e di që pasioni juaj për "Matthäus-Evangelium" të Johann Sebastian Bach-ut është i pafundmë. Bile do të merrja guximin ta shënoja që atij krejt këto mund t'i duken broçkulla.

Ashtu siç i janë dukur joserioze vërejtjet që miqtë e këshilltarët ia bënin kur ju propozoi pikërisht juve që ta merrni postin e ministrit të Shëndetësisë në Qeverinë PDK-LDK të udhëhequr nga Hashim Thaçi.

Ju, dr. Bujar Bukoshi, jeni nga figurat kryesore politike në historinë e re të Kosovës. Si njëri prej themeluesve të Lidhjes Demokratike qetë emëruar kryeministër në ekzil i Qeverisë së Kosovës. Përgjatë tërë viteve 90, pas dr. Ibrahim Rugovës, ishit alfa dhe omega e politikës paqësore në njërën anë dhe tendencës për të ndërruar kursin e asaj rezistence. Derisa në mesin e dytë të asaj dekade në terren u shfaqën "djelmoshat" e UÇK-së, të cilët përmbysën një koncept dhe filozofi mbijetese.

Pozita juaj ishte sa e palakmueshme aq edhe rrezikshme. Mes dy zjarreve – Rugovës në njërën anë dhe "shtabit" në anën tjetër – ju u përcaktuat për rrugën e tretë. Atë tuajën. Pas luftës, dënimi ndaj jush i po këtyre dy kampeve, ishte i pamëshirshëm. Ju skajuan nga jeta politike dhe sa herë që provonit të ngjiteshit në rrafshin e mundimeve politike nuk ecte. As me sprovat për ta lënë anash "3 përqindëshin" as me PREK-un. Por, ju nuk u dorëzuat. As sa Ibrahim Rugova ishte gjallë dhe as pas vdekjes së tij. Gjuha juaj, gjithmonë polarizuese dhe për këtë edhe e guximshme si ndaj "vendorëve" ashtu edhe "ndërkombëtarëve" bënte bujë. Dhe ju mbante në jetë (politike).

Deri në çastin kur Fatmir Sejdiu u kurorëzua si pasardhësi. Dhe, me këtë u hapën shtigje të reja për juve. Duke iu falënderuar (sidomos) futjes në politikë të njërit prej miqve dhe ish-bashkëpunëtorëve tuaj më të ngushtë në ekzil: Isa Mustafës. Si këshilltar i ngushtë i Sejdiut dhe më pas edhe kryebashkiak i Prishtinës, Isa Mustafa, bëri të pamundurën – edhe përkundër krejt kundërshtimeve edhe të atyre që sot janë "pjesë" e ekipit tuaj – ju u kthyet në LDK.

Shumëkush nuk mund ta besonte kur pranuat të merrni postin e ministrit me një kryeministër që quhet Hashim Thaçi. Duke harruar që ishim dhe jemi në vitin 2010. Vetëm tashti, pas vendimit tuaj për të kandiduar për kryetar të LDK-së, doli prapavija e vendimit tuaj. Dhe, ky është më shumë se lajm. Sepse, kjo parti është e pashoqe në Evropë. Qe 20 vjet në e me pushtetin, LDK-ja është ndryshkur, e ngjizur aq shumë saqë nuk ka rrugë tjetër pos të nisë shartimi i saj.

Prandaj, nëse do ta "mundni" Sejdiun apo humbni nga kandidati i tij – kjo nuk ka rëndësi. A thua, po ta kishte ditur Sejdiu që jeni i pasionuar pas "Matthäus - Evangelium"-it të Bachut do të pranonte të hynte në "lojë" me juve? S'e besoj. Por, kjo s'ka rëndësi. Shumë më e rëndësishme është që ta shënojmë se kapitulli në fjalë i Biblës është i pari dhe kryesori i Testamentit të ri. S'ka dyshim që këto "zgjedhje" në LDK do të shënojnë kapitullin e parë të Testamentit të ri – në këtë parti. E ai ngjet pas përmbytjes së madhe.

Nëse do të ngjajë po kjo përmbytje mes juve dhe "krahut" të Sejdiut? Në këto situata dihet fituesi: është i treti ai që fiton. Ai, pra, që po ju vështron dhe nuk është përcaktuar – as për juve as për Sejdiun.