Naser Sertolli

““Zëri” është gazetë armiqësore”

Pushteti i katërt, siç cilësohet shtypi dhe përgjithësisht mediet, këtë vit, në Kosovë, është përballur goxha shpesh me muskujt e tri pushteteve të para – legjislativit, ekzekutivit dhe gjyqësorit.

Organizata ndërkombëtare e vendore për mbrojtjen e të drejtave të gazetarëve kanë denoncuar në vazhdimësi presionin dhe pengesat që u janë shkaktuar zanatlinjve të shtypit të shkruar e elektronik. Organizata me renome “Reporterët pa kufi”, qysh në fillim të vitit, më 11 janar, kishte denoncuar ashpër fushatën e shpifjeve ndaj Halil Matoshit, duke i bërë thirrje kryeministrit Hashim Thaçi të çsolidarizohej sa më parë nga deklaratat e kreut të OVL të UÇK-së, i cili kolegun Matoshi e kishte cilësuar “proserb” e “mbeturinë e lënë nga okupatori shekullor”.

Në listën e “Reporterëve pa kufi” për Kosovën është edhe presioni dhe deklaratat “e papranueshme” të bëra nga ambasadori amerikan, Christopher Dell, ndaj medieve që kishin publikuar SMS-ët që kishte shkëmbyer ai me këshilltarin e Behxhet Pacollit, në seancën kur ky i fundit po votohej në parlament për president të vendit.

Tani i erdhi radha një burr(ec)i të botës që ta tërhiqte zvarrë fotoreporteren e “Zërit”, Laura Hasanin, duke e penguar ta kryente detyrën e saj. Ngjarja ndodhi në tempullin e demokracisë, ku “dhunuesi” i fjalës së lirë është zyrtar, ditën kur në postin e shefit të shtetit u zgjodh një femër. Kurse, nuk kalon pothuaj asnjë javë që Asociacioni i Gazetarëve Profesionistë të Kosovës (AGPK) të mos dënojë ndonjë sulm apo presion që u bëhet gazetarëve nga njerëz të pushtetit, nga grupe të interesit, apo edhe civilë. Pa përmendur këtu presionet, kërcënimet e pengesat e ndryshme që bëhen pothuaj çdo ditë, e që nuk raportohen…

Por, ajo që është më shqetësuesja është sjellja e pushtetit karshi medieve. Anëtarë të qeverisë shkojnë deri në atë shkallë sa e ndërpresin plotësisht komunikimin me një medium të caktuar vetëm e vetëm pse u publikohen të palarat dhe dështimi në përmbushjen e obligimeve kushtetuese.

Dhe këto sjellje të pushtetit të parë, të dytë dhe të tretë karshi medieve bëhen sebep që Kosova të radhitet në mesin e do popujve, në mendjet e të cilëve Stalini e Lenini ende janë gjallë. Dhe janë këto kërcënime, presione e pengesa të hyqymetit ndaj pushtetit të katërt që, siç na tregoi këto ditë eurodeputetje Ulrike Lunacek, na zgjasin ëndrrën e integrimit evropian.

Nga mesi i muajit nëntor, disa studentë të Fakultetit të Gazetarisë të Moskës i kanë treguar gazetës së opozitës “Novaja Gazeta” se gjatë një takimi me presidentin Dmitri Medvedev në lokalet e universitetit kanë qenë viktimë e censurës.

Ata kanë thënë se shumë pak studentë ishin në mesin e dhjeta të rinjve, që kishin mbushur amfiteatrin ku mbahej takimi dhe se numri më i madh të pranishmëve i përkisnin lëvizjes së rinisë pro-Kremlinit “Nashi” (shqip “Tanët”). Shërbimi i sigurimit i kishte nxjerrë jashtë studentët e fakultetit, duke u thënë se “sot nuk ka ligjërata për ju”. Pamje të ngjashme po shohim edhe te ne, ku kritikuesit e pushtetit shpesh nxirren fytndrydhur e faqeskuqur përjashta.

E liderit tonë të dashur, të Kosovës pra, autorit të citatit në krye të këtyre rreshtave, atij që kabinetin e tij mori guximin ta cilësojë “më i miri, më cilësori që ka pasur ndonjëherë Kosova në historinë e saj politike, me një gjeneratë të re, me njerëz të një mentaliteti të ri plotësisht perëndimor, modern…”, duhet t’ia bëjmë një pyetje, të cilën studentët e përzënë nga takimi me presidentin rus e kishin shkruar në pankarta, para se të “ngjesheshin” e të futeshin në furgonët e policisë: “Zoti president, a janë të një rrënje fjala SHTYP dhe SHTYPJE?”.