Naser Sertolli

Diçka po zihet në skenën politike kosovare. Kallauzi i kësaj çorbe është kryeministri i Republikës. Të gjithë jemi dëshmitarë të një fushate gati të paparë mediale nga ana e tij.

Në disa intervista të publikuara e të transmetuara ditëve të fundit, shefi i ekzekutivit sikur po na paralajmëron se do të kemi zhvillime të reja në një të ardhme të afërt. A mos i është premtuar ndonjë post, rikonfirmim në postin aktual apo diçka e ngjashme Hashim Thaçit në takimet që ka pasur ditëve të fundit me udhëheqës të kalibrit botëror, kjo pritet të shihet.

Nëse e keni lexuar apo dëgjuar atë që ka thënë kryeministri, banorët e Kosovës janë duke jetuar me standardin e vendeve skandinave. Krejt kjo meritë e angazhimeve dhe e mbajtjes së premtimeve të kabinetit Thaçi. Sipas shefit të qeverisë, vetëm guximi dhe vizioni i tij u ka mundësuar punëtorëve kosovarë që të marrin paga “të dinjitetshme”, për dallim, sipas tij, nga “ndihmat sociale” që merrnin më parë.

Askush nuk e mohon se punonjësve të sektorit publik iu rritën të ardhurat, por jo në atë masë si e paraqet ai - thuajse punëtorët i kanë rënë shqelm fukarallëkut. Në këtë kontekst, kryeministri tradhtoi vendimin e nënshkruar me dorën e tij për t’ua dhënë punëtorëve të arsimit në mënyrë retroaktive rritjet e pagave për muajt janar e shkurt.

Kjo gjë nuk ka ndodhur as sot e kësaj dite dhe Hashim Thaçi sa herë pyetet për këtë çështje, si mburojë përdor fjalinë magjike: “Askush s’mund ta mohojë se punëtorët e sektorit publik po marrin pagat me rritje ashtu siç kemi premtuar”.

Personalisht njoh së paku tre mësimdhënës që e gënjenin veten se do t’i marrin edhe ato rritjet që s’ua dha shteti për të blerë ndonjë kompjuter të përdorur, për të ndjekur sadopak trendet. Dhe, kjo situatë na nxjerr te një premtim tjetër i dhënë, por që po ashtu nuk është mbajtur.

Më 5 maj 2009, kryeministri Thaçi pati nënshkruar një marrëveshje mirëkuptimi me PTK-në për një projekt për informatizimin dhe kompjuterizimin e të gjitha shkollave të vendit, brenda më pak se një viti, e që do t’u mundësohej nxënësve e mësimdhënësve të kenë qasje në mjetin më të përdorshëm të komunikimit në ditët tona - internetin. Për këtë projekt qenë ndarë 80 milionë euro, për të cilat besoj fuqishëm se kanë përfunduar në gojën e ujkut, e interneti dhe projekti nuk janë askund.

Jo pak kolegë janë marrë me atë se si shefi i qeverisë i luajti fjalët sa i përket liberalizimit të vizave. Gjatë fushatës zgjedhore, në dhjetorin e kaluar, jo në një por në së paku tri qytete, vetë goja e Hashim Thaçit kishte premtuar se nëse fiton partia të cilën ai e kryeson, kosovarët brenda 15 muajsh do t’i bien kryq e tërthor Evropës. Bile, në Skënderaj, për të njëjtën periudhë pati premtuar se qytetarët tanë pa viza do të shkojnë edhe në Amerikë.

Hashim Thaçi mburret edhe me “të arriturat” e Republikës në arenën ndërkombëtare, edhe pse tani po bëhen katër vjet që nga deklarata e tij se 100 shtete i kanë premtuar se do ta njohin Kosovën brenda tre muajve pas pavarësimit. Siç po ecin punët, do të duhet kohë që ky numër të arrihet. “Po ne s’mund t’ua imponojmë shteteve njohjen tonë“, do të mund të arsyetohej tabori qeveritar. Shumë e vërtetë, por askush nuk e ka shtyrë me zor “shefin” të jepte deklarata që s’përkojnë me realitetin.

Në fushat tjera të përgjegjësive të Qeverisë, sikur shëndetësia, situata është e njëjtë me atë të kohës kur Thaçi pat vizituar QKUK-në, ku pati thënë se “njeriu këtu vjen i shëndoshë e del i sëmurë“. Përveç që dalin të sëmurë, pacientët janë të rrezikuar edhe nga qentë, që shëtisin poshtë e përpjete reparteve, pa u trazuar nga askush.

Edhe në arsim gjendja nuk është aspak e mirë. Po të ishte, vetë kryeministri do ta dërgonte të birin në shkollë publike, e jo në kolegj privat. Sa u përket zhvillimit ekonomik dhe punësimit, ato kanë fatin e njëjtë të “Luginës së Silikonit”, që na ishte premtuar. Edhe ata pak investues të huaj që ishin, ikën nga vendi si prej dreqit.

Pika më e dobët e kësaj qeverisjeje – korrupsioni, ka arritur nivele alarmuese. Duke qenë se raportet e analizat vendore për këtë dukuri pushteti nuk i merr seriozisht, meqë “bëhen me qëllime të caktuara”, janë do organizata ndërkombëtare që po e vulosin këtë të vërtetë të hidhur. “Korrupsioni është bërë pjesë e sistemit”, thotë njëra prej tyre.

Ndërkaq, në perspektivën e mbajtjes së ndonjë palë zgjedhjesh të parakohshme, opozita do të duhej t’i shfrytëzonte këta margaritarë për ta çuar në shtëpi qeverisjen aktuale. Përndryshe, partitë opozitare nuk kanë asnjë shans për të fituar përballë makinerisë së pakonkurrencë të përvetësimit të votave të partisë aktuale kryesore.

Kështu, gjithë këto probleme dhe gjithë këto mashtrime nuk janë gjë tjetër pos elemente që ia shkurtojnë kohën bombës së kurdisur.