Arbana Xharra

Është i shkëlqyeshëm në lojën që luan, si nga jashtë ashtu edhe me ata që i mban rreth vetes. Luan aq mirë, sa që ata të cilëve ua luan lojën zor që e marrin vesh. Taktikat i ka të thjeshta, por të gjithë bien në lojën e tij. Është për t’ia zgjatur dorën sesi i sjell në gisht një kabinet ministrash kur atij i duhet të veprojë asisoj.

Edhe pse të devotshëm ndaj kërkesave të shefit të qeverise, ata kanë harruar se mjafton të futet diçka e re në agjendë dhe të digjen shumë prej atyre që janë të bindur se janë më të mirët në qeveri. Kryeministri i Kosovës, Hashim Thaçi, e di se s’ka gjë prej reformatizmit të qeverisë, ai e ka provuar të ndërrojë ministra, e ka bërë edhe herën e parë, për të na hedhur hi syve, mund ta bëjë edhe kësaj here.

Por, atij kohë pas kohe i duhet loja për ta mbajtur gjallë strategjinë, shtyllat e së cilës i kanë në dorë shumë pak veta. Edhe nëse nuk reformon qeverinë, mjafton ta nxjerrë këtë thashetheme për t’ua bërë me dije ministrave të jenë të dëgjueshëm ndaj pazareve të tij. Në anën tjetër, është përpjekja e tij për t’u paraqitur si i interesuar për përmirësimin e qeverisjes.

Ai bën se gjoja do të heqë qafe dështakët, në të njëjtën kohë me egoizmin e tij është duke krijuar amulli brenda qeverisë, ndërkohë që neve përpara syve po na shfaqen haptazi rivalitetet mes ministrave. Para disa muajsh kjo qeveri, sipas kryeministrit, ishte më e mira që ka pasur ndonjëherë Kosova.

Ata që e kishin kritikuar ashpër më parë, iu bashkëngjitën duke i shërbyer me devotshmëri; nga lezeti që u lidhën me më të fortin, u shkonin jargët nga goja. Por, ata që janë shprehur më së shumti se Thaçi do t’i mbajë afër vetes me pozita më të mira, me të përmendur reformatizimi ka nisur t’i kapë paniku.

Dy ministret, ajo e Tregtisë dhe Industrisë, Mimoza Kusari-Lila, dhe ministrja e integrimeve Vlora Çitaku nuk po e fshehin ambicien për t’u kyçur edhe më fort në qeveri. Vlora ka kohë që ka mbrehur dhëmbët për pozitën e ministres së Punëve të Jashtme, sidomos pas paraqitjes në mbledhjen e Këshillit të Sigurimit të OKB-së, e cila u lavdërua për prezantimin që ka bërë.

Nga ana tjetër, Mimoza është duke ia bërë me dije kryeministrit se e ka kryer misionin me futjen e masave të reciprocitetit dhe se është e aftë për të bërë edhe më shumë në qeveri, duke u treguar edhe kryeneçe karshi kryeministrit me qasjen e tillë se “s’ka kush që më lëviz mua” .

Në të njëjtën kohë nga rrethi i kryeministrit dalin thashetheme se ai nuk qenka i kënaqur me punën e ministrit aktual të Punëve të Jashtme, Enver Hoxhaj, duke ua shtuar të tjerëve apetitet për këtë post. E gjithë kjo lojë ka bërë që pavijoni i Thaçit të hapë sytë se kujt po i përgatitet komploti, kush do të promovohet dhe kush do të largohet. Por, të gjithë janë produkt i politikës që e udhëheq vetë kreu i qeverisë.

Këta ministra nuk kanë ardhur aksidentalisht në pushtet, ata janë të përzgjedhurit e Thaçit. Para pak kohe po këta ministra me qasje dominuese, kanë performuar me arrogancë nga jashtë dhe në të njëjtën kohë kanë shërbyer me servilitet ndaj Thaçit. Por ata shumë thjesht brenda natës mund të shpallen të paaftë të gjenerojnë platforma të cilat i konvenojnë kësaj qeverie. Deri më tash ministrat e Thaçit kanë pozuar bashkërisht duke promovuar qeverisje të mirë si asnjëherë më parë. Por, në thelb kësaj qeverie i mbesin militantet “trima”, të tjerët vijnë e shkojnë, varësisht nga disponimi i Thaçit.