Adrian Çollaku

“Edhe gjak për ty do të japim”, “Fjalët e tua shërojnë plagë”... ishin vetëm disa nga lëvdatat dhe elozhet që i ishin thurur para një muaji ministrit të arsimit, Ramë Buja, gjatë një takimi që kishte pasur me sindikalistët e arsimit. E aty ishin mbledhur për të shtruar çështjen e hapave që do t’i ndërmarrin për borxhin 5-milionësh që ua kishte Qeveria mbi 24 mijë mësimdhënësve. Me gjasë edhe vetë ministri Buja ishte ndjerë tepër keq me gjithë këto lavde dhe kur kishte parë se sindikalistët shtyheshin me “bërryla” se kush më shumë të “dëshmohej” për servilizëm. E kishte pritur të kundërtën, një reagim të “ashpër” për premtimin për rritje pagash që nuk e kishte realizuar.

Nuk është ky rasti i vetëm kur sindikalistët shpirtërisht e moralisht të shitur gjunjëzohen kështu para ministrave. Ka me dhjetëra e qindra raste të tilla. Udhëheqësit e sindikatave në Kosovë janë bërë vegël e politikës. Ata nuk merren me problemet reale të punëtorëve kosovarë, “mision” me të cilin gjoja janë ngarkuar. Brenga e vetme për ta është si t’i shërbehet më së miri politikës dhe si t’i afrohet sa më shumë asaj, në mënyrë që të përfitojnë diçka. Së paku ndonjë asht për ta lëpirë.

Transformimi nga një mësues në një njeri me ndikim, “pajisja” me Mercedes Benz, veshja me tesha kat e me kravatë, mundësia e madhe për t’i takuar politikanët sa për të realizuar ndonjë interes, ngrënia e drekave e darkave “belesh”..., natyrisht se i bën tejet të lumtur udhëheqësit e sindikatave. Për punëtorët dhe interesat e tyre më nuk mërzitet kush.

Kështu funksionon logjika e udhëheqësve të sindikatave të Kosovës. Kjo u pa edhe me kuvendin zgjedhor të Bashkimit të Sindikatave të Pavarura të Kosovës. Pati përplasje të mëdha ndërmjet Haxhi Arifit dhe Ali Shabanajt. U mbajtën dy kuvende paralele, dhe secili prej tyre thotë se është zgjedhur kryesindikalist. Megjithatë, ai i cili i kishte çelësat e ndërtesës së BSPK-së, Haxhi Arifi, vazhdon të jetë edhe më tutje udhëheqës i BSPK-së.

Ndërkaq, kreu i SBASHK-ut Ali Shabanaj, i cili gjithashtu pretendon se është “legjitim” në krye të BSPK-së, pas një kuvendi zgjedhor të mbajtur në Gjakovë, pikë së pari ka probleme me shtëpinë e vet, sepse një pjesë e kësaj sindikate është shkëputur në shenjë pakënaqësie me udhëheqjen e tij.

SBASHK-u në krye me Shabanajn, ishte ndër shërbyesit më të mëdhenj të pushtetit, sidomos që nga ardhja e kryeministrit Hashim Thaçi. Prej se ka ardhur në pushtet Thaçi vetëm një herë kishte ndërprerje të shkurtër të mësimit, derisa krahasuar me vitet e kaluara thuajse në çdo fillimvit shkollor kishte greva dhe ndërprerje disajavëshe të mësimit. Pra, i bie se veprimet sindikale të ndërmarra nga SBASHK-u kanë qenë selektive dhe të ndikuara nga politika.

Shkapërderdhja e SBASHK-ut që ndodhi të premten, është dashur të ndodhë shumë më herët. Por, jo vetëm i SBASHK-ut. Të gjitha këto sindikata, që janë shndërruar në dikastere të Qeverisë së Kosovës, duhet të shkapërderdhen e të shuhen njëherë e përgjithmonë. Sepse në fund të fundit Qeveria e Kosovës edhe ashtu i ka 19 ministri, gjashtë zëvendëskryeministra e Zoti e di edhe sa zëvendësministra dhe nuk besoj se ka nevojë për më shumë dikastere. Kosovës nuk i duhen sindikata që e japin gjakun e jetën për ministra. Dikush duhet ta kuptojë se nuk jemi në Kore të Veriut e as nën udhëheqjen e Kim Jon Il-it.