Milaim Shefkiu

“Për inati të resë më vdektë djali”. Kjo është një thënie popullore unikate që e ka krijuar vetëm “gjeniu” shqiptar. Asnjë popull tjetër në botë nuk ka kësilloj krijimesh popullore, që e bëjnë “kabull” për inat të nuses të “vdesë djali”. Kjo metaforë ka një bazë diku në trungun shqiptar, që na ka përcjellë gjithë brezave deri sot, e është droja të na përcjellë edhe në të ardhmen. Inati i shtresuar në vijimësi, ka dalë tashmë “përmbi kapuç”. Këtë urrejtje brendashqiptare e kanë krijuar partitë politike, që janë krijuar kryesisht pas çlirimit të Kosovës, sikurse kërpudhat pas shiut.

Të pamësuar me përballje në garën demokratike, anëtarësia e këtyre partive filloi të krijojë armiq të “paqenë”. Këta “armiq” ishin vëllezërit e deridjeshëm, por që tashmë janë rreshtuar në një subjekt tjetër politik, me qëllim që të përfitojnë nga pushteti.

Por, në kohën që këto parti, i mundën partitë tjera, menjëherë filloi xhelozia dhe “hasmëria”.

Ndarjet shkuan deri në atë masë, sa që një simpatizant i njërës parti politike, kur i pa simpatizantët e partisë tjetër duke bërë fushatë me flamurin kuqezi tha: “Edhe këta e paskan flamurin si tonin”. Pra për njërin simpatizues, tjetri nuk është as shqiptar, e duke e konsideruar kështu natyrisht që nuk e ka as ndjenjën e “humanizmit”.

Ky lloj “sindromi” po na përcjell në vijimësi si popull. Metafora e “nuses me djalin” u pa muajve të fundit ndërmjet dy partive rivale - Partisë Demokratike të Kosovës dhe Lëvizjes “Vetëvendosje”. As Lidhja Demokratike e Kosovës nuk del krejt pa hile në këtë lojë, por natyrisht që ndasitë më të mëdha janë krijuar ndërmjet partisë së Hashim Thaçit dhe asaj të Albin Kurtit.

Derisa lëvizja e këtij të fundit proteston kundër hyrjes së mallrave serbe në Kosovës, PDK duke përdorur mekanizmat e shtetit- Policinë, shpërndan dajak mbi protestues, sikurse ndaj “hasmit”. E Lëvizja “Vetëvendosje” natyrisht që përdor çdo mjet për ta sfiduar qeverisjen e Hashim Thaçit.

“Vetëvendosje” promovon fuqizimin e shtetit, bërjen e Republikës të vërtetë funksionale, kundërshton “kolonialistët ndërkombëtarë”, dhe çdo gjë që promovon, është “puro” shqiptare-burimore. Ndërsa nëse këto vlera i promovon Partia Demokratike e Kosovës, atëherë këtu dalin telashet sepse “Vetëvendosje” e kundërshton.

Kjo ndodhi dje në Kuvendin e Kosovës kur deputetët e PDK-së e propozuan një rezolutë me të cilën u kërkua të votohet përfundimi i mbikëqyrjes ndërkombëtare të pavarësisë së Kosovës. Shumica nga deputetët e Kuvendit votuan pro kësaj rezolute, por jo edhe deputetët e “Vetëvendosjes”. Madje këta të fundit e propozuan një rezolutë tjetër, që ishte pak më ndryshe nga ajo që propozoi PDK.

Edhe “Vetëvendosje” natyrisht që nuk e mbështet vazhdimin e mëtejshëm të mbikëqyrjes ndërkombëtare të pavarësisë, por nuk e mbështeti rezolutën, sepse atë e propozoi partia e Thaçit. Pra për inat që këtë rezolutë e propozoi Grupi Parlamentar i PDK-së, ata nuk e mbështeten dhe as nuk do ta mbështesin kurrë.

Por, as deputetët e PDK-së nuk e kanë mbështetë mocionin e “Vetëvendosjes” për reciprocitet me Serbinë, madje ata si shumicë me fuqinë e majorizimit e kanë zhbërë atë që bëri “Vetëvendosjes” për qëndrim karshi kundër Beogradit. A në anën tjetër njerëzit që drejtojnë PDK-në janë ish-guerilët e UÇK-së që kanë luftuar kundër regjimit të dhunshëm serbë, por që mocioni ishte i “Vetëvendosjes”, natyrisht që duhet të kundërshtohet.

Kjo ndarje kaq e theksuar politike nuk e di se çfarë epilogu do të ketë, por me siguri që nuk do të jetë “happy end”. Sihariqi nuk do të ndodhë, të paktën deri në zgjedhjet e ardhshme, kur populli mund t’i ndëshkojë të padëgjueshmit.

Karshillëku partiak në një periudhë kur skamja shënon rritje të përditshme nuk i duhet Kosovës, të paktën tash jo. Pavarësisht faktit se pluralizmi ndikon në zhvillimin e demokracisë, kjo ndarje e qëndrimeve ekstreme nuk i bën mirë skemës politike kosovare. Të paktën jo me qëndrime kryeneçe...