Arrestimi dhe më pas paraburgimi njëmujor i guvernatorit të Bankës Qendrore të Kosovës, Hashim Rexhepi, qysh në javën e parë solli para opinionit publik një figurë që në lëmshin informativ të krijuar gati ishte harruar - shefin disavjeçar të BQK-së, Michael Svetchine.

Svetchine hyri në lojë vetë, duke dërguar në EULEX një letër, e cila mbronte madje pa asnjë dyshim dhe asnjë pikëpyetje guvernatorin e arrestuar Rexhepi.

Letra e Svetchinet është publikuar në njërën nga gazetat kosovare, të cilat i ka edhe “Zëri”. Si një shef dhe madje në dukje edhe si një shok i mirë i Rexhepit, francezi që udhëhiqte BPK-në deri në emërimin e guvernatorit të parë kosovar, hodhi poshtë përmes letrës çdo akuzë të prokurorisë si nga lëmi profesional, ashtu edhe nga ai më privat, për të cilat guvernatori ngarkohet me akuza.

Meqenëse për dallim nga Svetchine, nuk jemi as shokë dhe as nuk kemi punuar me Rexhepin dhe as nuk ia dimë atij punët profesionale apo ato private, duhet të përjashtojmë veten nga vlerësimi i saktësisë së akuzave të prokurorisë, por edhe të mbrojtjes se ushtruar nga Svetchine. Përkundër kësaj duket shumë e çuditshme dhe shumë dyshuese, që Svetchine të ofrojë mbrojte aq të madhe edhe për çështjet që janë të një natyre më tepër private të guvernatorit. Një mbrojtje aq e fuqishme ndoshta sa e një prindi ndaj të birit, që vjen nga një njeri të cilin nuk mund ta lidhë asgjë emocionale as me Kosovën, BPK-në apo edhe vetë guvernatorin, një njeri që tashmë është me distanca larg nga Kosova, nuk mund e të mos shihet si me prapavijë dhe madje edhe e dyshimtë.

Të dyshosh është një e drejtë demokratike, dhe jo një akuzë e re. Për Michael Svetchine kemi shumë çka për të dyshuar, para së gjithash pasi që ky njeri mbante penjtë e BPK në disa nga ato vite të cilat po hetohen nga prokuroria. Jo për të shfajësuar Rexhepin apo këdo tjetër që të ketë bërë ndonjë të zezë në Kosovë apo për të ngarkuar me faj Svetchinen, por ishin ndërkombëtarët ata të cilët nga paslufta e deri në pavarësi, udhëhoqën me institucionin që e quajtën e donin ta quanin si Autoritet i Bankave dhe Pagesave të Kosovës.

Ka qenë Svetchine dhe paraardhësit e tij ata që bashkë me institucionet e tjera relevante kanë vendosur ku të mbahen paratë e BPK dhe sa janë të sigurta ato, ata kanë vendosur sa banka dhe kompani të sigurimeve të licencohen, kur të licencohen dhe cilat nga konkurrueset të marrin licencën, kanë qenë ata që është dashur dhe kanë vendosur e garantuar për çdo letër e garanci bankare që ka ardhur në Kosovë.

Kosovarët gjatë tërë asaj kohe, kanë qenë vetëm e vetëm bashkëpunëtorë të tyre - të cilëve padronët ndoshta nganjëherë iu ka kanë dhënë mundësinë që të marrin edhe ndonjë vendim për interes personal, përderisa ai nuk ka prekur interesa më të larta. Sepse ishin Svetchinet, ata të cilët vendosnin se cili prej kosovarëve duhej të trajnohej e Svetchinë për fatin e tij, po ashtu është ndër të paktit persona që kanë udhëhequr me BQK-në dhe të cilët janë gjallë.

Pa i gjykuar dhe vendosur nën dyshim aftësitë, as guvernatori Rexhepi dhe as stafi tjetër kosovar që tashmë gjendet në bankë përfshirë edhe u.d-në Gani Gërgurin, nuk kanë qenë dhe nuk janë rastësisht në ato pozita, por ata kanë kaluar nëpër procesin e profesionalizimit dhe të trajnimeve të vendosura nga shefi kryesor. Gjatë tërë atyre viteve të udhëheqjes ndërkombëtare, e kemi pasur një kosovar, Ajri Begun, në krye të Pleqësisë së AQBK-së së atëhershme, por jo diçka më shumë.

Prandaj, Svetchine bëri mirë që u paraqit, pasi që edhe ai ka shumë gjëra për të treguar, por edhe për t’u përgjigjur. Qoftë në cilësinë e dëshmitarit, apo në çfarëdo cilësie tjetër.