Gjithkund në botë, por edhe këtu afër nesh, nëpër Evropë, ndodh kritika. E arsyeshme gati gjithmonë, e përgjegjshme po se po.

Kritikohen më së shumti udhëheqjet: presidentët, kryeministrat, deputetët, ministrat... Ata që kanë marrë përgjegjësi dhe që duhet të jenë të përgjegjshëm për përgjegjësitë që kanë marrë. Me vullnet, se kush nuk ua ka dhënë me zor. Ata që mbahen me taksa të qytetarëve dhe që menaxhojnë taksat e qytetarëve.

Kritikohet secili që nuk punon mirë...

Dhe, siç ka adresë ai të cilit i drejtohet kritika, ka adresë edhe ai që kritikon: opozita, shoqëria civile, media elektronike dhe ajo e shkruar, organizata e individë.

Por, për dallim nga ne, atje, nëpër botë e nëpër Evropë, kur ndodh kritika, vihet në lëvizje mekanizëm i tërë. Nisin procedura për verifikimin e kritikave. Dhe, nëse verifikohen, ai ndaj të cilit drejtohen kritika bart sanksione, ndëshkohet. Ndodh shpesh që i kritikuari të ndërmarrë hapa moralë, por edhe pas tyre pasojnë ndëshkimet ligjore. Shteti ligjor e merr punën në dorë.

A jemi edhe ne pjesë e botës? Jemi e nuk jemi!

A jemi edhe ne pjesë e Evropës? Jemi e nuk jemi!

Te ne, kur ndodh kritika, së pari kualifikohet tendencioze nga ai të cilit i adresohet ajo. Thuhet se bëhet me këtë apo me atë qëllim, për këto apo për ato arsye, nga ky apo ai grup, nga ky ose ai individ. Në start paragjykohet. Verifikim jo se jo, hapa moralë jo se jo, sanksionime jo se jo, ndëshkime ligjore – hiç dhe kurrë!

Janë bërë viteve të fundit në Kosovë aq shumë kritika, sa nuk i zë letra të përmenden të gjitha. Dhe, përgjigjet nga ata që kritikohen zakonisht janë të njëjta: “kritikë tendencioze”, “shpifje të kulluara”, “insinuata qëllimkëqija”, etj.

Dhe, gjithçka përfundon me kaq!

As skuqje e fytyrës, as akt moral i dorëheqjes, as nisje e procedurave hetimore, as gjyq! Asgjë!

Bile, është fituar përshtypja, gjithkund e gjithkah nëpër këtë Kosovë, se ata që kritikohen i kanë punët më së miri.

Sa më shumë që kritikohen, bëhen edhe më të fortë!

Secila kritikë është shtim i imunitetit të tyre! Dhe, jo vetëm shtim organik i imunitetit, por shtim edhe i do punëve të tjera. I do punëve për të cilat po kritikohen...

Ata, zaten, edhe çuditen dhe nuk janë rehat kur nuk ndodhin kritika në adresë të tyre!

Pyesin me mëngjes: “Pse sot nuk më kritikoi kush?”!...

Prandaj, ju lus, mos i kritikoni më!

Mos i kritikoni, sepse ata po forcohen me kritika!

Lërini të kënaqen!

Sa t’u shkojë, le t’u shkojë!

Ose lërjani Zotit në dorë!

“O Zot, mos i fal se e dinë çfarë po bëjnë!”...

Nuk e di a i tuten Zotit se!

behxhet.haliti@zeri.info