Beqë Cufaj

beqe.cufaj@zeri.info

Janë dy probleme që këtë javë u shfaqën në horizont, të cilat sa janë politike po aq janë edhe kulturore, dhe me këtë zor të perceptueshme e zor të përballueshme. Pas ndërrimit të papritur të Rregullures së punës, përkatësisht mënyrës sesi mediet do ta shtrijnë aktivitetin e tyre në hapësirat e Kuvendit të Kosovës, patëm një reagim të fortë dhe për çdo respekt të të gjitha medieve dhe asociacioneve të tyre në Prishtinë.

Është më tepër se për keqardhje se si kjo rregullore do të futet në funksion. Ata që pohojnë se në parlamente të vendeve demokratike gazetarët i kanë të drejtat e kufizuara, kanë të drejtë. Por, si i kanë të kufizuara? Përgjigja del e thjeshtë: nuk guxojnë të futen vetëm në sallën plenare (pos fotografëve!), përndryshe nuk ka as edhe një dhe të vetmin cep në të cilin nuk mund të hyjnë apo kalojnë... Prandaj, del më tepër se cinike kur thuhet që është “model” demokratik dhënia e një “këndi” përfaqësuesve të fuqisë së katërt.

Në këtë pikë, kujtoj që mediet nuk duhet bërë as edhe një lëshim. Gjendja - o duhet të kthehet si ishte - o të vazhdohet me bojkotin total të raportimit nga ajo që gjithandej shihet e ndjehet si tempull demokracie në Kosovë. Do të ishte vërtet shenjë e keqe, për të mos e quajtur ndryshe, nëse së pari kryetari e më pas edhe Kryesia e Kuvendit nuk e tërheqin atë rregullore dhe nuk e kthejnë gjendjen e mëparshme. Ose së paku të bëjnë gjetjen e një modusi, i cili do t’i kënaqte të dyja palët - edhe parlamentarët edhe gazetarët...

Kaq për këtë çështje.

Ajo që del shumë më e rëndë dhe skadandaloze është aprovimi i projektligjit “në parim” të Kodit Penal të Kosovës. Zonja dhe zotërinj, mënyra sesi nenet 37 dhe 38 janë shkruar dhe aprovuar, jo vetëm që këtë vend e kthejnë në kohë të errëta, por thjesht janë të papranueshme. Është diçka me të cilën mediet dhe përfaqësuesit e tyre aq lehtë do shantazhohen saqë nuk do të ketë as edhe një dhe të vetmin shteg për të thënë që kemi liri mediash.

Është e paqëndrueshme nëse dikush këtu provon të na thotë që kemi të bëjmë me një rastësi... Hartuesit e këtyre dy neneve me qëllim i kanë hyrë kësaj avanture dhe ajo nuk ka si të mos interpretohet ndryshe pos një provokimi e tentimi për të mbytur dhe mbyllur çdo mendim të lirë apo sprovë për t’i vënë nën llupë punët qeveritare dhe përgjithësisht politike të Qeverisë dhe instucioneve tjera të vendit.

Që ironia të jetë perfekte nuk mund të mos ia përmendim po kësaj qeverie dhe hartuesve të pikave në fjalë, që Kosova vazhdon të ketë Qeveri por të mos ketë zëdhënës; që Kosova vazhdon të na shesë pozën që ka televizion publik, por ai në fakt është qeveritar - sepse kjo e paguan atë; që Kosova i ka mediet me shikueshmëri e lexueshmëri nga më të ultat në Europë, dhe premtimet për heqjen e TVSH-së, si çdo gjë tjetër do mbesin vetëm premtime; që Kosova vazhdon të jetë në çdo raport ndërkombëtar në shënjestër për lirinë e cenuar të fjalës së lirë, transparencës instituciona1e etj. etj. etj.

Prandaj, ec e mos konkludo: sulmi është mbrojtja më e mirë.

Kjo revoltë duhet ta ketë edhe një adresë në Prishtinë. Institucionet dhe organizatat ndërkombëtare aty. Bashkimin Europian, ICO-në, OSBE-në, ambasadat e vendeve demokratike (sidomos “Quint”). Sepse nëse dikush e ka harruar mund edhe t’ia kujtojmë: para dy vjetësh ishte qeveria e djathtë hungareze, ajo që e pati ndërmarrë të njëjtën avanturë me mediet e veta në Budapest, dhe gjetiu në këtë vend. Klithma dhe protestat e Brukselit dhe krejt Europës por edhe SHBA-ve, jo vetëm që ishin të mëdha - por pas shumë e shumë presioneve qeveria dhe parlamenti hungarez u detyruan që ta tërheqin ligjin, përkatësisht pikat e tij në fjalë.

Është për keqardhje sesi në prag të festave të fundvitit, në një shtet me demokraci të brishtë dhe për këtë edhe potencial kaq të madh të kanosjeve të tilla, por me një prani kaq të madhe ndërkombëtare, askush prej këtyre nuk merr mundin që t’i trokasë në derë dhe t’i thotë kësaj qeverie që të njejtën gjë e pati provuar edhe Hungaria... anëtare e BE-së... dhe pati dështuar.

Këta tanët, duket që një qëllimi ia kanë arritur: edhe ndërkombëtarët t’i bëjnë si veten dhe për këtë s’ka ende as zëra kundërshtues dhe protesta për një prej sprovave më të këqia të mundshme që kanë për synim ta shkelin dhe shtypin fjalën e lirë në këtë vend.