Muharrem Nitaj

Veriu që na ka tharë në asht gjatë gjithë këtyre viteve, sërish po kthehet në piemont të politikës në raport me Kosovën. Beogradi që ka qenë shteti dhe pushteti për gjithë këto vite atje, në vazhdimësi ka abuzuar me këtë pjesë dhe jo në pak raste me propozimet e tij zyrtare apo klandestine, e ka matur pulsin e politikës ndërkombëtare dhe të Prishtinës.

Ndonjëherë me gjysmë zëri e ndonjëherë me plot gojën, janë dëgjuar propozime për ndarjen e Kosovës, për shkëmbime territoresh, për statuse nga më të ndryshmet për këtë pjesë. Për hir të së vërtetës, deklarimet politike të Beogradit në vazhdimësi janë mbuluar edhe me veprime konkrete, kjo posaçërisht pas operacionit të 25 korrikut të vitit të shkuar për, siç besonim ne, rikthimin e sovranitetit në veri.

Djegia e pikave doganore, bllokada e rrugëve, përplasjet e dhunshme të serbëve lokalë me policinë dhe me KFOR-in, si dhe "rebelizmi" i paralajmëruar politik në veri, me mundësinë e mbajtjes së një referendumi për shkëputje, kanë qenë strategjia politike e Serbisë në raport me shtetin e Kosovës, pavarësisht se referendumi ishte sajuar për t’u penguar, në mënyrë që plani 4- pikësh i presidentit Tadiq të dukej më i realizueshëm.

Prandaj, duket që ky plan, tash për tash të paktën, nuk po trajtohet me kundërshti nga një pjesë e komunitetit ndërkombëtar, i cili tashmë gjithnjë e më zëshëm po kërkon që Prishtina ta ketë një plan të vetin për veriun.

Plani gjithëpërfshirës i Prishtinës, që për bazë kishte Planin Ahtisaari, nuk ishte mbështetur nga Brukseli, me arsyetimin se nuk ishte bërë në konsultim me të, ndërkaq sot kërkohet me ngulm një plan i ngjashëm, i cli duket të jetë më shumë si përpjekje që plani të hartohet, jo mbi bazën e Planit Ahtisaari, por mbi 4-pikëshin e Tadiqit.

Kasta politike e Prishtinës, të cilës po i dridhet trualli nën këmbë, është e zënë me kamisha e me llulla, me kufij e me protesta, me dhunë e me hajni, me para e me tregti... ndërkaq, armiqtë e saj po luftojnë për t'ia marrë një pjesë të territorit.

Serbët "praktikë" e kanë parë se ndarja nuk do të kalojë, sepse kundër saj janë të "fortit", prandaj po kërkojnë mbretërinë e tyre brenda territorit të Kosovës.

Diplomacia serbe tashmë e ka prezantuar planin e saj në të gjitha qendrat e politikës globale, dhe po pret mbështetje prej tyre. Presidenti serb tha se për të ishte shenjë e mirë që plani nuk po kundërshtohej, që, sipas tij, ishte një mundësi e mirë se ai mund të mbështetej.

Oliver Ivanoviq, i cili ka vite që është një komisar politik i Beogradit për Kosovën, pak ditë më parë tha se në këtë ose në vitin e ardhshëm do të fillojnë bisedat politike për veriun. Menjëherë pas kësaj deklarate, eksponentë të tij në veri thanë se serbët do të pajtoheshin me statusin special të veriut brenda Kosovës, por duke mos specifikuar se çfarë do të nënkuptonte një status i tillë, por që sipas të gjitha gjasave do të ishte një status “sui generis”.

Prishtina sot për sot deklarohet se është kundër, por duke mos e pasur një alternativë që ta mbushë mendjen se do të mund t'i "zbythte" yryshxhinjtë që po ia hanë territorin. Streha e vetme nën të cilën rri ajo, është plani i presidentit Ahtisaari, i cili po pëshpëritet se mund ta ndërrojë, bile emrin.

Janë përzier punët dhe dikush nga burrat e politikës “po e pi duhanin fshehtë”, sepse janë përzier edhe shqetësimet dhe prioritetet. Kryetari i Komisionit për Politikë të Jashtme të Kuvendit të Kosovës, p.sh., në vend që në agjendën e tij ta kishte planin për veriun, përballet me Kamishin dhe me yryshin, kryeministri me sulmet kundër vetes, opozita me ndryshimet kushtetuese dhe me Ligjin për zgjedhjet e me imazhin për veten.

Të gjithë e shohin veten në fronin e pushtetit në shtetin që po rrjedh si shiu.

Serbia i është vërsulur Kosovës sërish, ndërkohë që dikush, bash si në vitin 1981, po shkruan “Kosova Republikë”.

(Autori është kolumnist i rregullt i gazetës “Zëri”)