Seanca e fundit e Parlamentit të Kosovës ishte model i saktë i (mos) funksionimit të institucioneve të Kosovës me të gjitha të metat dhe shkeljet të cilat ndodhin në baza ditore në jetën institucionale dhe vendimmarrëse në Kosovë.

Prej retorikës demagogjike të kryeministrit ,në mbrojtje të shitjes së PTK-së e deri te miratimi në “parim” të kësaj strategjie, për ta kthyer atë prapë në Parlamentin e Kosovës në shtator.

Një humbje, e cila kthehet në fitore në “parim”, e planit të Qeverisë për privatizimin e ndërmarrjes publike më profitabile në Kosovë, tregon për mungesën e debatit demokratik dhe vendimeve të cilat merren vetëm tek një rreth i ngushtë i strukturës qeverisëse e pastaj vulosen në Parlamentin e Kosovës, pa debat dhe pa ndonjë vlerë të shtuar nga institucioni më i lartë legjislativ në vend.

Nganjëherë fitohet përshtypja se vendimmarrësit në Kosovë nuk e kanë as idenë më të vogël kë përfaqësojnë dhe për interesat e kujt punojnë.

Rasti i fundit i strategjisë së shitjes së PTK-se ngërthen në vete shumë anomali.

Prej arsyetimeve kryesore të cilat prezantohen në favor të shitjes, është ai i ndalimit të korrupsionit dhe ndikimit politik në këtë ndërmarrje.

Sikur këto fakte t’i prezantonte opozita, ndoshta edhe do të kishte kuptim, por këto fakte prezantohen nga pozita edhe atë hiç me ulët se vetë Kryeministri i Kosovës dhe Ministri i Ekonomisë dhe Financave.

Gati sa nuk harrohen përgjegjësitë e të dy institucioneve. I pari harron se është vete kreu i Qeverisë dhe me vete ka të gjithë mekanizmin institucional për të ndërruar kahe të aferave korruptive duke zbatuar qeverisjen e drejtë, rrjedhimisht duke larguar ndikimin politik.

Ndërsa, Ministrinë e Ekonomisë dhe Financave e obligon ligji për të mbikëqyrur punën e këtyre ndërmarrjeve dhe nëse ato nuk përforcojnë si duhet, do të zbatohet seria e masave për të ndryshuar situatën.

Në vend të zbatimit të këtyre masave, MEF zgjedh zgjidhjen që ata e konsiderojnë më të mirën, atë të shitjes. Gjithmonë në arsyetim të përmirësimit të situatës ekonomike në vend.

Sikur kjo Ministri të merrej me çështje ekonomike, ata së pari do të përpilonin strategjinë nacionale për zhvillim, duke koordinuar të gjithë dikasterët përgjegjës dhe do të prezantonin caqet e rritjes së ekonomisë duke përmirësuar klimën e biznesit privat dhe publik në Kosovë.

Qeveria arsyetohet se dëshiron ta shesë PTK-në për të larguar ndikimin e politikës nga ekonomia. Kjo Qeveri nuk e ka as më të voglin vullnet për të bërë një gjë të tillë.

Fakti se prej muajit mars nuk janë në gjendje të zgjedhin drejtor të doganave të Kosovës, e tregon qëllimin e Qeverise për të ndikuar tek institucioni i cili i sjell më së shumti të hyra buxhetit të Kosovës.

Mos të harrojmë se është pikërisht kjo strukturë qeverisëse e cila deshi ta largojë drejtorin aktual të doganave me të ardhur në fuqi.

Po të mos të ishin zyrat ndërkombëtare edhe do të kishin sukses, por nuk patën. Kjo Qeveri mori një seri masash për ndërhyrje në ekonomi, diku patën sukses për përfitim të tyre, ndërsa diku jo.

Megjithatë, fakti se shitja është hapi i parë që mendohet të zbatohet në ndërmarrje profitabile, nuk kujton asgjë tjetër veçse vetë strukturën e ekonomisë kosovare. Në Kosovë, shpesh thuhet se nuk ka aktivitet tjetër ekonomik, apo nuk ka ekonomi të mirëfillte ka vetëm tregti.

Tregtia është aktiviteti kryesore ekonomik dhe përbën gati gjysmën e ekonomisë kosovare.

Nëse Ministria e Ekonomisë dhe Financave nuk merret me ekonomi, por vetëm me një segment të ekonomisë, atë të tregtisë, atëherë pse duhet të ekzistojë emri ekonomi në emërimin e kësaj Ministrie?

Më mirë të hiqet ky emërim dhe te mbahet vetëm ai i Financave, duke besuar se kjo punë mund te përmirësohet në të ardhmen.

Ministria e Ekonomisë në Kosovë ishte dashur të përgatisë politika të cilat forcojnë ekonominë, rrisin punësimin dhe prodhimin.

Për tregti apo shitje nuk na duhen 237 punëtorë sa punëson kjo Ministri. Gjithashtu nuk na duhet ndikimi politik jo vetëm në PTK por as në Dogana, prandaj nëse Qeveria e ka seriozisht se dëshiron ta largojë ndikimin e saj nga ekonomia le të na dëshmojë duke e zgjedhur më të mirin dhe me jo politikun në krye të Doganave e pastaj ndoshta mund të bindemi se nuk është tregtia e vetmja sferë e interesit të kësaj Qeverie.

Me aksionet e deritashme ky është i vetmi konkluzion tek i cili mund të vijmë, shitblerja nga kjo qeveri.