Erzen Vraniqi

1343 nuk është rezolutë e OKB-së. Megjithatë, është një shifër sa e rëndësishme aq edhe e dëmshme për Kosovën, sepse në bazë të saj e kemi sot konfigurimin e aktorëve në skenën politike në vend, që janë subjektet politike dhe përfaqësimi i tyre në institucionet shtetërore të Kosovës.

Në bazë të kësaj shifre e kemi të përcaktuar shumicën dhe pakicën në Kuvend, koalicionin qeverisës dhe opozitën. Rrjedhimisht në bazë të saj i kemi edhe vendimet që këto institucione po i marrin në emër të Kosovës, për Kosovën dhe popullin e saj.

Të vetmit që nuk varen nga kjo shifër janë 20 përfaqësuesit e minoriteve në Kuvendin e Kosovës. Atyre vendet ua garanton Plani i Ahtisaarit, i cili e ka fillin nga një shifër tjetër: 1244.

1343 është në fakt numri i personave të akuzuar deri më tash për mashtrim në zgjedhjet e fundit parlamentare, shifër kjo e publikuar ditë më parë nga Prokuroria e Shtetit.

Falë “misionit” të këtyre 1343 mashtruesve rezultati i zgjedhjeve nuk ishte pasqyrë e vullnetit politik të popullit, por ai u devijua me diku rreth 38%, sipas Rrjetit të Organizatave Evropiane për Monitorimin e Zgjedhjeve ENEMO, në raportin e tyre, publikuar më 12 janar 2011.

Kësisoj sot, në bazë të legjitimitetit 1343 e kemi Qeverinë më të korruptuar, që ushtron pushtetin më antipopullor në Kosovën e pasluftës dhe e kemi një shumicë në Kuvend, e cila i shërben si instrument kësaj Qeverie në realizimin e politikave të dëmshme të saj.

Legjitimiteti i 1343 mashtruesve, i bazuar në vjedhjen e votës së qytetarit, ia bëri të mundshme kësaj Qeverie që të përpiqet ta kontrabandojë shitjen e PTK-së në buxhet, të nisë bisedimet “teknike” me Serbinë, të nënshkruajë marrëveshje degraduese për Kosovën, duke bërë koncesione marramendëse në emër të këtyre bisedimeve, të faktorizojë strukturat paralele dhe veriun si temë të bisedimeve, ta imponojë ligjin për Hoçën e Madhe dhe atë për qendrën historike të Prizrenit, të mos zbatojë vendimin e drejtë të Kuvendit të Kosovës për reciprocitet të plotë politik, ekonomik e tregtar me Serbinë dhe ta shfuqizojë këtë vendim në mënyrë antikushtetuese pasi përdori dhunën kundër protestuesve paqësorë që po mbronin atë.

Në radhë është dialogu politik me Beogradin, bazë e të cilit është Plani 4-pikësh i Boris Tadiqit, i cili përfundimisht e bosnjëzon Kosovën, duke e krijuar republikën serbe në të, kurse Serbisë ia hap rrugën për në BE.

Për fat të keq një pjesë e opozitës e pranoi këtë legjitimitet duke u bërë bashkëvotuese në disa prej vendimeve të dëmshme për vendin. Votimi i fundit i Rezolutës për përfundimin e mbikëqyrjes ndërkombëtare në Kosovë, ia mundëson Qeverisë me legjitimitet të vjedhur që ta ketë bekimin e Kuvendit për të bërë koncesione të reja, akoma më të dëmshme, për përmbushjen e detyrimeve të Kosovës, si kusht i përfundimit të kësaj mbikëqyrjeje.

Për më keq këtij votimi i parapriu një konsensus joformal i arritur në një nga restorantet e kryeqytetit, në mes të udhëheqësve të disa partive politike në vend me kreun e Qeverisë. Edhe dy parti opozitare morën pjesë në këtë takim, krejt me synim që me çdo kusht të bëhen faktorë në vendimet e rëndësishme për vendin.

Me konsensusin e arritur dhe votimin e rezolutës ato me të vërtetë do të bëhen faktorë, por për fat të keq në arritjen e vendimeve të dëmshme për vendin.

(Autori është drejtues i Sekretariatit për Medie dhe Komunikim, Lëvizja Vetëvendosje!)