Agon Nixha

Në shtetet që janë shembull i demokracisë, politikëbërësit për çdo lloj politike që hartojnë mundohen që e njëjta të ketë një rreze sa më të madhe të përfshirjes në aspektin e përmirësimit të mirëqenies qytetare. Në anën tjetër, në të dikurquajturën Republikë e Kosovës (sipas kryenegociatores, me gjasë) është duke ndodhur e kundërta; është duke u krijuar përshtypja që një amalgamë pushtetarësh gjithnjë po ngulmojnë të hartojnë politika që kanë rreze sa më të madhe të përfshirjes për të degraduar mirëqenien e qytetarëve deri në atë masë sa t’u cenohen edhe kushtet bazike të jetesës.

Ani pse ata vetë sillen dhe jetojnë në stilin e monarkëve të shekullit XVI kur proklamohej koncepti i absolutizmit që tregonte pakontestueshmërinë e fuqisë së tyre. Për ta ilustruar këtë do të bazohem vetëm në disa shembuj se si ndikohem unë dhe shumë qytetarë tjerë nga politikat e tyre këto ditë dimri.

KEK-u, “korporata e suksesshme” e mbasluftës, pa ndonjë lajmërim paraprak, përkundër borës së madhe dhe temperaturave ekstreme që po mbretërojnë në këtë fillim shkurti, në fund të janarit ka vendosur të ndërmarrë një aksion që ka për qëllim t’ua këpusë rrymën qytetarëve që kanë obligime ndaj kësaj korporate, besa edhe atyre që i kanë obligimet hiç më shumë se 100 euro. E bëjnë këtë pa kurrfarë marre, edhe pse në muajt e fundit faturimi është bërë paushall, si rezultat i mosregjistrimit të numrave në njësorë.

Kjo këputje më pastaj shkakton një efekt zinxhiror që u afekton qytetarëve kryerjen e nevojave esenciale. Vlen të ceket fakti se KEK-u aplikon standarde të dyfishta, sepse prej këtij ndëshkimi përjashtim bëjnë të afërmit e pushtetarëve dhe bizneset që ua financojnë fushatat politike. Me gjasë, subvencionimi i KEK-ut nga qeveria është ndaluar, dhe si rrjedhojë mjetet e buxhetit janë rialokuar për ta financuar “rrugën e kombit” që shumë kollaj mund të thellojë hendekun buxhetor edhe më tej.

Tjetra, dëbora i zuri të papërgatitur përgjegjësit për pastrimin e rrugëve. Mungesa e gatishmërisë vështirësoi lëvizjen e qytetarëve, krijoi aksidente automjetesh, vonesa në punë tek ata që punojnë dhe shumë pasoja të tjera. Dikush mund të arsyetohet se është diçka që e ka sjellë natyra edhe rrjedhimisht është vështirë të planifikohet. Thënë të drejtën, në gjeografinë elementare të mësuar në shkolla fillore na u është mësuar që dimri në Kosovë karakterizohet me borë dhe me temperatura të ulëta, kështu që moti i ditëve të sotme në Kosovë nuk hyn në kategorinë e katastrofave natyrore që vështirë planifikohen. Thënë ndryshe, ky kaos i shkaktuar nga bora në asnjë moment nuk e justifikon mungesën e reagimit nga institucionet përgjegjëse për pastrimin e rrugëve.

Për më shumë, shumë studentë të Universitetit të Prishtinës, në këtë afat të provimeve si dhe në shumë të tjera, presin me orë për të hyrë në provime dhe shpesh ndodh që provimet t’u shtyhen pa paralajmërim paraprak; maltretohen duke u sorollatur andej këndej në këtë borë vetëm për të marrë një notë që në të shumtën e rasteve është arbitrare; kanë mungesë të sallave adekuate për t’u përgatitur dhe kështu kalojnë nëpër shumë peripeci të tjera të cilat bëjnë që këta studentë të mos e mendojnë Universitetin si një tempull të dijenxënies, por si një vend që shkakton ankth për ta. Edhe kjo gjendje e krijuar është produkt i pushtetarëve, të cilët në sajë të politikave të motivuara me qëllime populliste e kanë katandisur Universitetin e Prishtinës deri në këtë nivel.

Shtoju këtyre problemeve edhe problemet kronike, si: papunësia, varfëria, shëndetësia, mungesa e sundimit të ligjit, etj., prej të cilave direkt ndikohen qytetarët e Kosovës, atëherë politikat që i hartojnë me të vërtetë nuk shkojnë drejt përmirësimit të mirëqenies qytetare. E kur kihen parasysh të gjitha këto që janë esenciale për funksionim të shtetit dhe të njeriut, ec e mos fol për politikë. Në momentin që zgjohemi, çfarëdo që bëjmë, në një formë apo tjetër, ndikohemi nga politika e këtyre pushtetarëve andaj edhe bisedat e qytetarëve në të shumtën e kohës kanë bazë politike. Sa më shumë politika të hartuara në të mirë të qytetarëve, aq më pak qytetarë do të çajnë kokën për politikë dhe do t’i kanalizojnë forcat e tyre në profesionet e tyre.