Me gjithë shpalljen e opinionit të Gjyqit Ndërkombëtar të Drejtësisë në Hagë, më 22 korrik, i cili ishte në favor të Kosovës, deri më sot nuk kemi asnjë njohje të re të pavarësisë së saj. Por, ajo që vlen të theksohet se përfaqësuesit më të lartë të Kosovës janë optimistë se do të ketë njohje të reja për Kosovën, por askush nuk është në gjendje të thotë se kur do të vijnë ato njohje.

Qysh me rastin e shpalljes së pavarësisë së Kosovës, më 17 shkurt 2008, kemi llogaritur se njohjet e para do të vijnë nga bota arabe dhe islame, edhe pse thënë realisht në këtë drejtim është punuar shumë pak. Nga numri i përgjithshëm i 22 vendeve, sa numëron Liga Arabe, me seli në Kajro, deri tani Kosova është njohur nga 8 shtete, kurse nga numri i përgjithshëm i 57 shteteve të Konferencës Islamike, Kosova është njohur vetëm nga 9 shtete. Me këtë rast vlen të theksohet se të gjitha vendet e Ligës Arabe, në të njëjtën kohë janë anëtare të Organizatës së Konferencës Islamike.

Thënë realisht, ky numër i njohjeve nga këto vende pas më shumë se dy vjetëve nga shpallja e pavarësisë së Kosovës mund të konsiderohet tejet i vogël, nga një bllok i vendeve me të cilat kemi shumë gjëra të përbashkëta, por deri tani nuk di se është bërë ndonjë analizë nga institucionet kompetente për këtë gjendje. Ndërkohë që në media ka pasur shkrime se në pyetje është propaganda e diplomacisë serbe, e cila ka shfrytëzuar periudhën e miqësisë së kohës së Titos dhe Lëvizjes së Vendeve të Painkuadruara.

Në mesin e arsyetimeve të një numri të qeverive të atyre vendeve kanë qenë problemet e brendshme me të cilat ballafaqohen ato, siç janë kërkesat e disa rajoneve për shkëputje nga qeveritë qendrore. Mirëpo, pas shpalljes së opinionit këshillëdhënës nga ana e Gjyqit Ndërkombëtar të Drejtësisë në Hagë justifikimet e këtilla nuk kanë vend.

Diplomacia kosovare dhe institucionet e tjera, sa i përket botës arabe dhe asaj islame, kanë anashkaluar faktorin fetar, i cili është element tejet i fuqishëm që na bashkon me ato vende. Diplomacia serbe ka shfrytëzuar këtë dobësi tonën, duke propaganduar në botën islame se institucionet e Kosovës janë tejet properëndimore e antisilame. Këtë e ka bërë nëpërmes përfaqësuesve të Bashkësisë Islame të Serbisë në Beograd si dhe kanaleve tjera.

Diplomacia kosovare dhe institucionet e tjera, këtë gafë të veten e kuptuan shumë vonë, për këtë tash e tutje ato duhet të punojnë edhe më tepër në këtë drejtim. Për botën arabe dhe atë islame, ekziston ajo që mund të quhet diplomaci e këmbimit të urimeve me rastin e festave fetare, siç është fillimi i muajit të agjërimit dhe festat e bajrameve. Me këto raste, mbretërit, kryetarët, kryeministrat e kryeparlamentarët e vendeve islamike këmbejnë mesazhe urimi. Do të kishte qenë një hap tejet i qëlluar, sikur në fillim të Ramazanit mesazhe të këtilla urimi, presidenti i Kosovës, kryeministri apo kryeparlamentari t’u kishin dërguar së paku atyre vendeve që e kanë njohur pavarësinë e Kosovës.

Do të ishte një hap tejet i qëlluar sikur një mesazh të tillë urimi, presidenti i Kosovës, Fatmir Sejdiu, t’ia kishte dërguar sovranit saudit, mbretit Abdullah bin Abdul Aziz, nën përkujdesjen e të cilit janë dy qytet e shenjta, Meka dhe Medina. Një akt i këtillë mund të merret edhe me rastin e Fiter Bajramit, vetëm disa ditë para shqyrtimit të rezolutës serbe për Kosovën në Asamblenë e Përgjithshme të Organizatës së Kombeve të Bashkuara në Nju-Jork.

(Autori është kolumnist i rregullt i gazetës “Zëri”)