Muzikë, humor, zhurmë, qeshje me zë, kërcim, britma… Çdo natë e deri në agim, sikur të ishin në një botë të “shfrenuar”, apo në një ishull të izoluar.
Kjo është jeta e shumicës së komshinjve të mi në ndërtesën shtatëkatëshe.
Ata janë studentët, që nuk qajnë shumë hallin nëse ndokush ka nevojë të flejë, apo nëse ka dikush për t’u zgjuar herët për të shkuar në punë, apo ka ndonjë punë shumë të rëndësishme.
Kanë botën e tyre, dhe nuk qajnë shumë hallin për askënd tjetër. Shpesh herë ata i harrojnë edhe mësimet.
Çka t’i bësh, nuk janë të vetmit.
E kanë trashëguar nga “paraardhësit” e tyre që vetëm të studiojnë dhe të jetojnë jetën studentore pa e qarë shumë kokën për të tjerat. Edhe kanë të drejtë, se thuajse shumica kemi qenë ashtu.
Ky është mentaliteti ynë. Kjo është Kosova.
Edhe ashtu nuk duhet t’i marrim shumë për të madhe, ngase nuk kemi dalë shumë si studentë në vendet e ndryshme perëndimore, që t’i shohim se si jetojnë studentët apo se çfarë jete bëjnë ata. Nëse do të dilnim më shpesh, me siguri se kjo jetë studentore që bëjnë komshinjtë e mi nuk do të ishte shumë  e rëndësishme.
Për dallim nga studentët tanë, në vendet tjera të  botës ata vetë duhet t’i paguajnë studimet, banimin, ushqimin etj.
Këtë ndoshta nuk e dinë studentët tanë apo ndoshta edhe nuk duan ta dinë. Pse ta dinë?
I kanë familjet e mëdha që japin apo edhe shesin gjithçka vetëm e vetëm që t’i shkollojnë fëmijët e tyre.
Po tani shtrojmë pyetjen se a ia vlen apo shumica prej tyre mbarojnë “misionin” e tyre? Nuk ka shumë rëndësi se a ia vlen.
Me  rëndësi është që t’i regjistrojnë studimet, të bëjnë të “qetë” jetën e tyre studentore. Për të tjerat ka kush të mendojë.
Është familja ajo që duhet të përkujdeset. Në një të ardhme të afërt edhe studentët tanë do ta ndryshojnë këtë stil të jetës.
Do të marrin modelin e studentëve perëndimorë. Të mendojnë dhe të studiojnë si të “pavarur”.