Mundem me thânë se diku nja 13 muaj mâ herët kam kénë një individ i shëndoshë dukshëm përtej atýne klasifikimeve t’paftyra por shoqnisht t’pranushme si “jo mori ai s’öshtë i trashë veç i ka do killa tepër” – t’cilat thuhen kur dojmë me ja bâ qejfin ndonjë t’trashi duke ia hjek mendjen prej yndyrës së teprueme.

Këtë unë e di fortë mirë se nja 5-6 vite t’jetës sime kam kénë n’muajin e 7’të shtatzanisë (metaforikisht po flas t’nderuar cinikë) ku barku im lirisht ka mujt me konkuru me barkun e cilës do shtatzëne n’Prishtinë me rrethinë – madje edhe me ato që kânë majt binjakë.

Problemet me peshën e teprueme – nga dashnia e madhe ndaj 10’shes n’kajmak, sandviçit enorm me bukë t’bardhë, zarzavate, djathë sjenicet e gjysë kile majonez t’shpërlame me litra gati t’pafund të coca-cola’s – kaluan në një klasifikim tjetër dukshëm ma morbid.

Tash njihesha si ai tipi me krye t’vogël e bark t’stërmadh që mezi ecë e që djerstë i pikojnë çurril n’përballje edhe me atë përpjetëzen lehtë t’kalueshme. E vetmja gjâ mbase pozitive n’këtë deformim timin trupor ishte fakti se kur luaja futboll – si portier i lindún që jam – e mbushja pothuajse krejt golin duke i çmend sulmuesit të cilët e kishin goxha t’vështirë me mâ dhânë gol.

S’po e zgjasë fort (një mik i imi m’ka thânë përmes facebook’ut »hin drejtë e n’temë e mos na lodhë me paralojë«) e po hi avash n’temë......po ua hjeki pyetjen e parë që po ju sillet nëpër men! Pak ma shumë se një vit më parë i kam pas 128.5 kilogram (jam matë në 1 vagë digjitale e cila mes tjerash t’tregon edhe peshën ideale të cilën unë e kisha kalu për hiç më pak se 42 kile). Tani besoj e keni kuptua se pesha ideale e imja sillet kah 88 kilshi.

Ajo çka ka randësi n’këtë tregim t’imin personal âsht se unë kilet e tepërta i kam hjek duke majtë regjim ushqimor dhe duke lëviz mâ shumë n’kâmbë e mâ pak n’makinë.

Tashti – një vit e i muaj mâ vonë e pashë 1 dost t’imin t’cilit barku i fryem rrezikshëm prej birret e hæjet iu kishte ulë seriozisht. Ashtu si pa dashje e pyeta se si e ka ulë vëllimin e barkut e ai pa 1 e 2 m’tha “jam tuj përdorë një çaj për dobësim”.

Pa mendu fort dhe i drejtuem nga një inner drive  i pashpjegueshëm me húmbë edhe ma shumë sesa 25 kilogramët e parë të shkrimë vendosa edhe unë me i hi kësaj pune por n’vend t’çajit e zgjodha kafénë për dobësim se çaj pi vetëm kur më dhemb fyti. Informata për këtë kafé ndodhen këtu - http://www.slimline-club.com/index.php?lang=sq

Pas nja 4-5 ditësh t’përdorimit të kafésë për dobësim bashkë me disa vitamina kineze hina në 1 gjendje euforie t’kombinueme me pagjumësi, neveri, barkqitje, mungesë rehatie dhe tharje ekstreme t’gojës – jam i bindún se as krejt uji i Batllavës ato ditë s’ma kish hjekë etjen.

Këtë ndjenjë t’poshtër ma hiqte idea se disa kolegë t’mi gazetarë (s’po përmendi emra 1 herë) po t’hollohen duke pi t’njejtën kafé a çaj bashkë me kokrrat e tejdukshme t’gjelbërta garant t’prodhume diku në ndonjë podrum t’Shangajit sipas kushedi çfarë formule primordiale-magjike kineze.

Por si gazetar që jam – me një kuriozitet i cili ja kalon për disa herë kuriozitetit të maces – thashë me vete – hajt ta google’rati firmën prodhuese të kafésë dhe rashë në këtë website http://www.theslimmingcoffee.com - më pas duke surfue n’net e pashë se kjo lloj kaféje âsht e ndalueme me u shit n’Kanada se po e përmban një substancë t’quajtún sibutramine http://en.wikipedia.org/wiki/Sibutramine - lexoni ma me kujdes tek pika 4 e cila flet për efekte anësore t’kësaj substance apetit-hjekëse.

Kaféja kineze me sibutramine po ashtu kohëve t’fundit âsht ndalue me u shit n’BE -http://www.ema.europa.eu/pdfs/human/referral/sibutramine/3940810en.pdf Ndërsa së fundmi Mali i Zi dhe Serbia e kanë ndaluar shitjen e  kafésë jeshile.

Informatën e ndalimit të shitjes e verifikova edhe në disa faqe t’ndryshme interneti. Gati si me një instinkt vetëmbrojtës e mora kafénë bashkë me kokrrat jeshile dhe i hodha n’bërllok. Ndarja me këtë tretman bâni që t’ndihem fort mirë – por jo bash ashtu siç duhej – ja nisa me ju tregu disave që  e përdorin preparatin n’fjalë që ta ndalin terapinë se mundet me iu hakmarrë n’shëndet – sidomos n’çâshtje kardiake.

Shpresoj se ata deri tani e kanë ndalu terapinë e cila âsht bâ një hit i vërtetë n’mesin e personave mbipeshë n’Prishtinë. Unë po u them «pacientëve» që ti tretin dikah kafénë  dhe kokrrat jeshile dhe t’ia nisin me n’ga përreth parkut t’qytetit se besa ma shnetshëm âsht kështu sesa me u intoksifikue me do preparate t’dyshimta herbale kineze.

Shpresoj se dikush nga Ministria e Shëndetësisë ka me e lexua këtë blogim temin dhe ka me e fut nën llupë këtë «eliksir» kinez dhe në fund edhe me e ndalu shitjen e tij n’Republikën e Kosovës.