Naser Sertolli

naser.sertolli@zeri.info

Do të presim vetëm sa të përfundojnë zgjedhjet, në mënyrë që të mos dëmtohet procesi elektoral… Vera do të jetë përvëluese… Bora do të shkrihet nga djersitja e kriminelëve… Rrjeta do të mbushet me “peshq të mëdhenj”…

Këto janë disa prej premtimeve që i ka bërë në vazhdimësi misioni i BE-së për forcimin e sundimit të rendit e ligjit në Kosovë, qëkur mori përsipër detyrën në fillim të vitit 2008. Kaluan zgjedhjet, kaloi vera, u shkri bora, çelën lulet, kurse rrjeta mbeti thatë.

Të mos i hyjmë në hak, EULEX-i ka arrestuar dhe ka nxjerrë para drejtësisë një numër të dyshuarish, të cilët mund t’i numërosh në gishtat e njërës dorë.

Premtimet e misionit evropian do të mund të kuptoheshin vetëm po qe se do të ishte një subjekt politik, i zhytur në fushatën parazgjedhore, ku lejohen edhe rrenat që nuk i kap arsyeja njerëzore. Dhe, kur këto premtime nuk realizohen ka vetëm një viktimë – popullata.

Banorët e Kosovës u mashtruan e u tradhtuan nga premtimet e EULEX-it, në të cilin shihnin shpëtimtarin e vetëm nga ata që me tenderë e haraç pasurohesh brenda natës, nga ata që po ua merrnin kafshatën e gojës pa kokrrën e djersës dhe të dijes.

Pasi më nuk i besonin kaçikut të organeve vendore, kosovarët humbën shpresën edhe në misionin evropian, se do ta luftonte korrupsionin dhe krimin e organizuar, për ç’gjë është ngarkuar në Bruksel.

Një grusht njerëzish të arrestuar, pak aktakuza të ngritura, bastisje me pompozitet medial, hetime që nuk mbarojnë, shumë pak të dënuar… këto janë “sukseset” e misionit.

Të mos flasim për dështimin tjetër – atë të shtrirjes së sundimit të rendit dhe ligjit në tërë territorin e Kosovës. Të mos përmendim veriun e vendit, atje ku krimi dhe kriminelët janë zot.

Atje, policët, prokurorët e gjykatësit evropianë shkojnë vetëm në ëndërr. Atje nuk ndërhyjnë edhe nëse u thyhen zyrat, edhe nëse u digjen automjetet, edhe nëse janë shënjestër e plumbave, edhe nëse u vriten kolegët vendorë, edhe nëse u bllokohen rrugët, edhe nëse rrihen shqelma bythëve, edhe nëse fyhen…, nga i fundit tek i pari në nivelin hierarkik.

Prandaj, si t’u besohet zyrtarëve të misionit se do t’i realizojnë premtimet për luftimin e krimit të rëndë? Si t’u besohet kur hanë dreka e darka me njerëz për të cilët përflitet për përfshirje në ato që ata janë të thirrur t’i luftojnë?

Kështu që, thënë troç, EULEX-i ka dështuar (së paku deri më tani) t’i realizojë pritjet shumë të mëdha të popullatës.

E duke qenë se askush nga autoritetet vendore (e aq më pak popullata), nuk mund t’u kërkojë llogari, policët, prokurorët e gjyqtarët e misionit evropian mund të vazhdojnë të bëjnë sehir e kokrrën e sefasë. Kështu do të jetë derisa t’i lejojnë shefat në Bruksel dhe tatimpaguesit evropianë, të cilët çdo vit japin miliona euro për përpjekjet për “evropianizimin” e kësaj popullate rreth dymilionëshe.

Dhe, në fund, shtrohet pyetja se a i arsyetojnë pagat e tyre punonjësit e EULEX-it? Përgjigjja është po. Por vetëm për një gjë: që kanë qëndruar në Kosovë.