Njëra nga “foret” më të fundit, e ndërlidhur si me aktualitetin, ashtu edhe me muajt e verës, është ajo e një diete të re - “EULEX dieta”.

Sipas interpretimit të lirë, në rrëmujën e luftës së korrupsionit, mjafton që një zyrtari publik ose kujtdo qoftë “me mizën pas veshi” t’i thuash se është nën hetime nga EULEX-i dhe ai do të humbë dhjetëra kilogramë për një afat të shkurtër kohor.

S’ka më nevojë as për dieta mediterane, dietën Atkins ose asi dietash të lodhshme me supa gjatë tërë ditës. Tëhollimi të vjen nga EULEX, thotë dieta më e re.

Luftimi i korrupsionit, megjithatë nuk është kaq i thjeshtë sa edhe “foret” urbane.

Nga një luftë reale dhe e shumëpritur ndaj të korruptuarve, kjo puna e hetimeve të EULEX-it së fundi ka marrë karakterin e zbërthimit të rebuseve apo të plotësimit të fjalëkryqeve skandinave.

Duke mos dhënë emra apo raste konkrete, informatat që i marrin qytetarët janë të natyrës enigmatike - të trashjes ose të tkurrjes së listave të të dyshuarve sikur të kemi të bëjmë me mallra shopingu e jo me njerëz, të hetimeve ndaj ministrave e ish-ministrave nga ky e ai koalicion, të zyrtarëve publikë të dikurshëm e të tashëm, sikur ata të mos ishin dhjetëra apo qindra, por vetëm një, të këtij e atij biznesi që në numër janë hiç më pak se 50 mijë.

Qëllojani vetë se për kë është fjala!

Duke mos saktësuar asgjë as me emra e as me raste opinionit i është lënë që të plotësojë këto lista me emra sipas dëshirës së tij, grupeve të interesit që mund t’i përkasin ose edhe në bazë të përshkrimit që dëgjojnë.

Për shembull, nëse na thuhet se kemi hetim ndaj një ministri ose ish-ministri, pa u përmendur emri apo së paku resori që udhëheq, atëherë nuk na mbetet asgjë tjetër veçse të mbushim skandin tonë me emrin e njeriut që ne më së shumti besojmë se duhet ta ketë vendin prapa grilave.

Ndërsa dieta më e re merr përmasa popullore, të humbjes së kilogramëve pa marrë parasysh peshën.

Në një rrëmujë të tille të informatave gjysmake, ata që plotësojnë më së miri enigmat janë thashethemexhinjtë, që për nga madhësia lirisht mund ta përbëjnë një grup shoqëror të veçantë. Ata janë më të gjindshmit, janë të kudondodhur dhe gjithmonë saktë dhe mirë të informuar!

Këta herë në listë e fusin një person e herë një tjetër, e heqin një e i fusin tre ose anasjelltas - saqë sikur prognozat e tyre të dilnin qoftë pjesërisht të sakta, tashmë lufta ndaj korrupsionit do të kishte përfunduar moti dhe qindra zyrtarë do të ishin burgosur.

Në këso listash secili që ka pak fuqi dëshiron të fusë duart e tij, duke devalvuar në tërësi procesin.

Lufta ndaj korrupsionit nuk bëhet as me lista e as me thashetheme.

Derisa ekzistimi i listave dhe dhënia e prioriteteve mund të jetë një proces normal organizativ i brendshëm i EULEX-it, dalja në publik e ekzistimit të tyre dhe spekulimet që prodhojnë nuk janë asgjë më tepër se një fushatë frikësuese e spektrit të gjerë.

Përderisa lufta ndaj korrupsionit dhe sundimi i ligjit janë tipare të një demokracie, në të kundërtën fushatat frikësues të “listave” nuk janë asgjë më shumë sesa qasje lindore – staliniste - ndaj demokracisë.

Madje fushatat frikësuese, të përcjella me aksione sporadike dhe të rralla nuk do ta plotësojnë as edhe efektin kryesor, atë të frikësimit për t’u shndërruar kështu në fushata të pafuqisë.

Mungesa e rezultateve konkrete do të rezultojë gjithashtu edhe me humbje të besimit në popullatë ndaj luftimit të korrupsionit si proces, të pafuqisë dhe besueshmërisë se gjërat do të bëhen më mirë.

Kështu, pasi të përfundojë propaganda dhe të mungojnë rezultatet, njerëzit e prekur nga EULEX dieta do të rikthejnë kilogramët e humbur e ndoshta edhe të shtojnë disa, ndërsa mirëqenia e kosovarëve do të vazhdojë të tëhollohet.