Ngjarjet e fundit në Kosovë mund të karakterizohen si shumëçka, por vetëm jo si normale dhe të zakonshme. Dorëheqja e presidentit jo vetëm që do të jetë precedent për të tjerët, por edhe do të testojë vlerat demokratike të kastës politike në Kosovë.

Debati dhe kalkulimet e partive politike në Kosovë mbi kohën e mbajtjes së zgjedhjeve janë pasqyra më e mirë se sa mendojnë dhe sa i përfaqësojnë interesat e qytetarit ato parti.

Kalkulimet politike të partive në pushtet shihet se në esencë kanë interesin e vet atyre partive, ndërsa në margjina interesin e qytetarit, njëjtë sikur edhe Qeveria aktuale. Të mendosh se në Kosovë situatë është normale dhe në një “normalizim” të tillë mund të vazhdojmë deri në fund të vitit 2011, është non-sense dhe mospërfillje e realitetit të vrazhdë të qytetarit të Kosovës.

Kjo strukturë qeverisëse është dashur të japë dorëheqje që moti dhe për shumë arsye më të forta. Qeveria është dashur të bjerë pas të famshmit “Zanzi Bar revolution” të PDK-së, kur u panë dallimet gati se të pakapërcyeshme të partnereve të koalicionit.

Qeveria është dashur të japë dorëheqje menjëherë pas zgjedhjeve lokale të nëntorit të 2009, të cilat zgjatën deri në maj 2010 dhe kur betejat me te ashpra dhe fjalori me i vrazhdë politik u përdor në mes të dy partnerëve të koalicionit, gjë e cila tregonte për mosdurimin në mes tyre.

Qeveria është dashur të japë dorëheqje në momentin kur EULEX-i hapi me bërryla dhe shqelma dyert e MTPT.

Ndërsa, nëse ne te gjitha këto peripeci kjo qeveri qëndroi së bashku se Kosovës pritej t’i jepet mendimi i GJND mbi procesin e shpalljes se pavarësisë, tani nuk ka me asnjë arsye qe kjo qeveri të bashkëjetojë, sepse çdo ditë dhe muaj më tepër do të jetë në dem të qytetarit të Kosovës dhe në dëm të së ardhmes së Kosovës.

Menjëherë, pas GJND-së u arrestua guvernatori i Bankës, i cili ende gjendet në burg i ngarkuar me detyrën e guvernatorit. Supozoj se do të kishim mesazhe shumë interesante për investitorët strategjikë, qofshin ata për PTK ose për sektorët e tjerë të interesuar të vijnë në Kosovë me Guvernatorin në detyrë, me vendbanim të përkohshëm në qelinë e burgut.

Shtesë këtij fakti, në Kosovë vetëm në vitin e fundit janë mbyllë 2,000 biznese, gjë e cila tregon për klimën e “favorshme” për të investuar në Kosovë.

Kësaj qeverie i ka skaduar mandati shumë kohë më parë, pasi kjo qeveri nuk merret me qeverisje, por me keqmenaxhim dhe shpërdorim të detyrës zyrtare, njëjtë sikur edhe akuzat e ngritura ndaj zyrtareve të saj.

Përderisa nuk funksionuan arsyet për prishje të koalicionit dhe mbajtje të zgjedhjeve të parakohshme, duket se në agjende është funksionimi i koalicionit për arsye të gabuar: kalimi i strategjisë për shitje të PTK-së në Kuvendin e Kosovës. Çfarë absurdi i llojit të vet, shitja e ndërmarrjes me vlerën më të madhe në Kosovë, të devalvuar nga vetë ministri i ekonomisë dhe financave, me çmimin në mes të 300 – 600 milionë Euro. Ndërsa tani ky është çmimi i mbajtjes në jetë te koalicionit qeveritar, 300 – 600 milionë Euro. Mjete këto të cilat asnjë nga zyrtaret qeveritar nuk ia din vlerën apo destinimin e investimit, kjo është sikur të kishin alternativë ndaj investimit në autostradë.

Është e qarte se kasta qeverisëse nuk mund te qeveris me, prandaj ne agjende duhet qarte te shënohen zgjedhjet e parakohshme. Te përcaktohet plani i ndryshimeve ne ligjin mbi zgjedhjet, aprovimi i tij ne Kuvend dhe shpallja e zgjedhjeve.

Ndërsa, zgjedhjet e parakohshme nuk duhet në asnjë mënyrë të shërbejnë si amnisti për keqmenaxhimin, kohën dhe mundësitë e humbura të qytetarëve të Kosovës nga qeveria aktuale. Ata do të mbahen përgjegjës për të bërat dhe të pabërat e tyre me apo pa dorëheqjen e ish-Presidentit Sejdiu.

Zgjedhjet e parakohshme duhet të merren si shans për partitë e tjera për të ofruar një qeverisje ndryshe dhe një shtet funksional dhe të liruar nga korrupsioni dhe vrapimi vetëm për interesa personale. Në debatin aktual në Kosovë, kryefjala duhet të jetë qytetari dhe çfarë është më mirë për të. Nga rezultati i dobët i qeverisjes, kjo qeveri assesi nuk mund të jetë me e mirë as për vete e le më për qytetarin.