Erzen Vraniqi

Vendimi për reciprocitet politik, ekonomik e tregtar me Serbinë, i hartuar dhe i votuar nga partitë opozitare në Kuvendin e Kosovës, pushoi së ekzistuari pas 44 ditësh, pa u implementuar kurrë nga Qeveria e Kosovës. Pas protestës së 14 janarit dhe efektit të saj, kjo e fundit u përkujdes që në mënyrë jokushtetuese ti privojë qytetarët e Kosovës nga ajo që po përpiqeshin ta mbronin: sovranitetin politik, ekonomik dhe tregtar të Kosovës ndaj Serbisë.

Kundërmocioni i Grupi parlamentar të PDK-së, me të cilin iu dha Qeverisë e drejta të vendosë ku dhe në çka duhet të zbatohet reciprociteti, duke i shfuqizuar të gjitha vendimet e kaluara lidhur me këtë çështje dhe duke i mbështetur marrëveshjet me Serbinë dhe zbatimin e tyre, më së miri e ilustron anomalinë e sistemit politik në vend, ku Kuvendi përdoret vetëm si instrument i Qeverisë.

Ky system nënkupton që shumica në parlament veç se i shërben Qeverisë në qëllimet politike të saj, e cila veç se i shërben faktorëve të ndryshëm ndërkombëtarë, në realizimin e qëllimeve politike të tyre, ku Kosova dhe subjektiviteti i saj veç se bëhen monedhë kusuritjeje për të mirëmbajtur stabilitetin në rajon, në kurriz të qytetarëve të saj.

Ky kundërmocion mbase është edhe përgjigjja më e mirë ndaj të gjithë atyre që mendonin se nuk ishin shterur të gjitha mundësitë dhe rrugët institucionale për detyrimin e Qeverisë në implementimin e reciprocitetit para se të protestohej. Akti jokushtetues i mocionit dëshmon qartë se me anë të numrave në Kuvend ato mundësi i shter Qeveria. Na mbetet vetëm ankesa në Gjykatë Kushtetuese si mundësi e fundit, me shpresë se nuk do të ndikohet politikisht, edhe pse një pjesë e gjyqtarëve janë të afërt me Qeverinë, kurse pjesa tjetër ndërkombëtarë.

Kosovën e pret një vit i vështirë. Nga koncensionet a panumërta që Qeveria po i bën në dëm të vendit në negociata me Serbinë, emri Republikë përveç që u hoq nga dokumentet shtetërore dhe pikat kufitare, planifikohet të hiqet edhe nga emri i Kosovës në prezentimin e saj në konferenca të ndryshme ndërkombëtare. Me këtë po shkaktohet një precedent i rrezikshëm ndaj rregullimit politik të vendit dhe subjektivitetit të tij ndërkombëtar. Pa republikë mbetemi vetëm term gjeografik. Ndërsa shembulli i kundërmocionit na dëshmon se dalëngadalë, por sigurt po rrëshqasim drejt një sistemi diktatorial qeveritar.

E në diktaturë, ku institucionet politike uzurpohen nga qeveritarët, rruga është i vetmi institucion demokratik i shprehjes së lirë të vullnetit politik të popullit. Populli i Kosovës nuk e ka për herë të parë që t’i pamundësohet mbrojtja e interesave të tij në institucione të pushtetit e as hera e parë që ato i mbron në rrugë. Kjo është edhe arsyeja që më 22 janar numri i protestuesve u shumëfishua përkundër dhunës policore të 14 janarit.

Dhuna fizike më 14 janar dhe ajo çnjerëzore më 22 janar veç sa po e forcojnë bindjen e qytetarëve në karakterin e pushtetit që na qeveris.Ky pushtet e ka vënë interesin e vet mbi atë të popullit dhe çdo paknaqësi publike është i gatshëm ta shuaj me dhunë. Fundja kjo u dëshmua edhe në rastet kur protestat nuk kishin fare karakter politik, siç ishte rasti në Bellanicë të Malishevës ditë më parë, apo në Polac të Skenderajt vitin e kaluar.