Mithat Llozhani

Posa e lexova artikullin në “Zëri”, të autorit Andrea Lorenzo Capussela, ish-shef i Njësisë Ekonomike në Zyrën Civile Ndërkombëtare (ICO), mbeta i habitur nga paragjykimet e tij ndaj një pjese të shoqërisë, e cila është e izoluar, ngase ka rënë ndesh me ligjin.

Ju, zotëri i nderuar Capussela, e keni përdorur shumë herë fjalën kriminel.

De fakto, ne kemi bërë vepra kriminale, por mos harroni se jemi shtet në transicion dhe kemi dalë nga lufta dhe ka shumë fjalë për të thënë, por unë dua t’i ceku vetëm disa. Arsyet psikike, sociale, ekonomike, kanë bërë që shumë nga të burgosurit të bien ndesh me ligjin, edhe shumë të tjerë të pafajshëm të cilët ekzistojnë këtu.

Gjithkund në botë ekziston amnistia në rrethana të jashtëzakonshme. Këtu tek ne nuk mund të ndodhë, pasi që Kushtetuta nuk e precizon. Sa për informim, nëpër burgjet e Kosovës ka pasur shumë padrejtësi që janë bërë me të burgosurit, të cilëve u janë shkelur të drejtat elementare, e ku për të drejtat tona patëm kërkuar nga UNMIK-u që të mos shkelen, por asnjëherë askush nuk është përgjigjur para ligjit.

Me shpalljen e shtetit të pavarur, ne e gëzojmë këtë të drejtë dhe është më se normale që të burgosurit që kanë kryer dy të tretat e dënimit dhe i plotësojnë kriteret e faljes duhet të falen. Dhe, qëllimin e burgut nuk duhet ta shikojmë si vend që prodhon kriminelë, por si vend që i risocializon njerëzit. Andaj edhe falja është pjesë e humanizmit që duhet të tregohet ndaj shoqërisë.

Falja është bërë në mënyrën më të duhur, por pavarësisht nga kjo, ajo duhet të jetë edhe më e lartë në numër. Edhe tek të burgosurit duhet të shikohen kriteret. Unë personalisht nuk mund të lejoj që të paragjykoni në këtë mënyrë, derisa nuk qëndron realiteti siç thoni ju. Dhe, në fund, ne tani jemi shtet i formuar, kemi Kushtetutën tonë dhe është e drejtë ekskluzive e presidentes të vendosë. Ju lutem, të keni kujdes ju dhe të tjerët dhe mos të ndërhyni në vendimmarrje dhe në Kushtetutën e Republikës së Kosovës.